ارزیابی عملکرد اقدامهای آبخیزداری در کاهش فرسایش خاک در زیرآبخیزهای نمونه و شاهد آبخیز معرف خامسان با استفاده از روش سزیم-137
نویسندگان
1 دانشیار گروه آبخیزداری، دانشکده منابع طبیعی و علوم دریایی، دانشگاه تربیت مدرس
2 دانشآموخته کارشناسی ارشد آبخیزداری، دانشکده منابع طبیعی و علوم دریایی، دانشگاه تربیت مدرس
3 استاد گروه آبخیزداری، دانشکده منابع طبیعی و علوم دریایی، دانشگاه تربیت مدرس
doi
10.22092/wmrj.2022.358701.1474چکیده
مقدمه و هدفخاک جزئی از هر بومسازه و یکی از با ارزشترین منابع مهم تولید غذا در هر کشور است که نقش بسزایی در ادامهی حیات بشر دارد. امروزه فرسایش خاک از مهمترین تهدیدهای منابع آب و خاک بهشمار میآید و به یکی از مشکلات مهم محیطزیستی بشر تبدیل شدهاست. خاک از امنیت غذایی و کیفیت محیطزیست که هر دو برای زندگی انسان ضروری هستند، پشتیبانی میکند. هدف انجام این پژوهش ارزیابی عملکرد اقدامهای آبخیزداری در زیرآبخیز نمونهی آبخیز معرف خامسان بود. دریاچهی سد مخزنی گاوشان در تراز بیشینه تا خروجی آبخیز خامستان عقبنشینی کردهاست. این موضوع سببشده فرسایش خاک حاصل از این آبخیز مستقیماً و با طی کمترین فاصله وارد دریاچه سد گاوشان شود؛ ازاینرو ارزیابی عملکرد اقدامهای انجامشده در این آبخیز بهویژه براساس نقشهی توزیعی فرسایش و رسوب امری بسیار مهم میباشد.مواد و روشهامرحلهی اول اندازهگیری فرسایش خاک با استفاده از سزیم-137، انتخاب منطقهی شاهد یا مرجع است. از نقشههای شیب و کاربری زمینها برای تعیین نهایی نقاط نمونهبرداری در این پژوهش استفاده شد. پس از اندازهگیری فعالیت سزیم-137 (بکرل در کیلوگرم خاک)، برای محاسبهی فرسایش خاک نیاز به موجودیت سزیم-137 در هر مترمربع نمونهی خاک است. فعالیت سزیم-137 نقاط مرجع با درصد سزیم-137 باقیمانده در نقاط پژوهش مقایسه شد. اگر فعالیت سزیم-137 نمونههای خاک کمتر از فعالیت در نیمرخ مرجع بود ازدسترفتن خاک و فرسایش رخ داده است. افزایش فعالیت سزیم-137 در نمونههای خاک در مقایسه با نیمرخ مرجع بیانگر انتقال خاک به محل نمونهبرداری خاک بود و به عنوان محل رسوبگذاری در نظر گرفته شد. نتایج و بحثنتایج مقایسهی نقاط همانند در کاربری مرتع در هر دو زیرآبخیز نمونه و شاهد نشان داد که شرایط رسوبگذاری بر فرسایش غالب است. اندازهی رسوبگذاری در کاربری مرتع همراه با اقدامهای آبخیزداری (بانکتبندی، بذرپاشی و قرق) در زیرآبخیز نمونه با شیب 30-20% بیشتر از مرتع با همان ویژگیها در زیرآبخیز شاهد بود. در کاربری مرتع همراه با اقدامهای آبخیزداری در شیب بیشتر از 60-30 % شرایط فرسایشی غالببود، اما فرسایش در شرایط حفاظتشده در مقایسه با نقطهی همانند در زیرآبخیز شاهد کمتر بود.نتیجه گیری و پیشنهادهانتایج اندازهی فرسایش و رسوبگذاری در هر دو زیرآبخیز نمونه و شاهد در کاربری مرتع با شیب 30-20 % نشان داد که شرایط رسوبگذاری غالب است. اما اندازهی رسوبگذاری در مرتع همراه با اقدامهای آبخیزداری در زیرآبخیز نمونه افزایش 1445/65 درصدی را در مقایسه با مرتع بدون اقدامهای حفاظتی در زیرآبخیز شاهد نشان داد که این یافته گویای تأثیر مثبت اقدامهای آبخیزداری در مراتع زیرآبخیز نمونه با شیب 30-20 % است. این یافته نشاندهندهی اثر ویژهی بانکتبندی بر افزایش تلهاندازی رسوب کاهش حجم و سرعت رواناب و در نتیجه کاهش قدرت انتقال رسوب است. همچنین در شیب 60-30 % نیز اگرچه در هر دو زیرآبخیز نمونه و شاهد شرایط فرسایش غالب بود، اما اقدامهای آبخیزداری در کاربری مرتع در زیرآبخیز نمونه در مقایسه با نقطهی همانند در زیرآبخیز شاهد کاهش 28/57 درصدی اندازهی فرسایش خاک را نشان داد. با توجه به عملکرد مثبت اقدامهای آبخیزداری بهویژه بانکتبندی، پیشنهاد میشود از این اقدام در سایر آبخیزهای مشابه با آبخیز معرف خامسان نیز استفاده شود.