بررسی مقایسهایی تاثیرات دو روش تدریس مشارکتی و رقابتی درس تربیت بدنی بر مشارکت ورزشی دختران دارای اضطراب اجتماعی اندام: نقش تعدیل کننده عزت نفس
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری مدیریت و برنامه ریزی ورزشی، گروه مدیریت، واحد تهران مرکزی، دانشگاه آزاد اسلامی،تهران ،ایران
2 دانشیار گروه مدیریت ورزشی،. واحد تهران مرکزی، دانشگاه ازاد اسلامی، تهران، ایران
3 استادیار گروه مدیریت ورزشی، دانشکده تربیت بدنی، دانشگاه ازاد اسلامی، واحد تهران مرکز، تهران، ایران.
doi
چکیده
دانشآموزان نگرانند که دیگران در خلال تمرینات ورزشی ظاهر بدنی آنها را چگونه ارزیابی میکنند. هدف این پژوهش بررسی تدریس مشارکتی و رقابتی بر مشارکت ورزشی دانشآموزان دختر دچار اضطراب اجتماعی اندام است. از 120 دانشآموز دختر راهنمایی، نمونهگیری خوشهای و سپس به صورت تصادفی به سه نمونه 40 نفره تقسیم شدند. دادهها با روش آماری تحلیل واریانس و کوواریانس با اندازهگیری مکرر و آزمون t زوجی، باکس، گرین هاوس – گیزر و ماچلی تحلیل شد. در پیش آزمون و پس آزمون تمامی افراد پرسشنامه انگیزش ورزشی و اضطراب اجتماعی اندام را تکمیل کردند. پس از 14 جلسه یک پس آزمون به عمل آمد. نمونههای انتخاب شده، در پیش آزمون که شـامل عوامـل آمـادگی جسـمانی و حرکتی بـود، شـرکت کردنـد. هر دو شیوه تدریس بر دانشآموزان دارای اضطراب اندام موثر بود ولی تأثیر تدریس مشارکتی مثبت است. روش رقابتی منجر به افزایش مشارکت ورزشی و البته اضطراب شد. تدریس مشارکتی در کاهش اضطراب اجتماعی اندام و افزایش مشارکت ورزشی موثرتر از تدریس رقابتی است.
