اثربخشی رواندرمانی پویشی کوتاهمدت فشرده (ISTDP) بر کاهش نارسایی هیجانی زنان متقاضی طلاق
نویسندگان
1
2
3
4 مؤسسه تحقیقات واکسن و سرم سازی رازی
doi
10.22051/psy.2018.21331.1690چکیده
پژوهش حاضر با هدف بررسی اثربخشی رواندرمانی پویشی کوتاهمدت فشرده بر کاهش نارسایی هیجانی زنان متقاضی طلاقانجام شد.روش مطالعه نیمه آزمایشی با طرح پیشآزمون- پسآزمون همراه با گروه کنترل بود. جامعۀ آماری پژوهش شامل کلیۀ زنان متقاضی طلاق مراجعهکننده به مراکز مشاوره و مددکاری شهر کرمانشاه در سال 1396 بود که از بین آنها 30 نفر به روش نمونهگیری مبتنی بر هدف، انتخاب و به صورت تصادفی در دو گروه آزمایش و کنترل به نسبت یکسان گمارده شدند. مداخلۀ رواندرمانی پویشی کوتاهمدت فشرده بر روی گروه آزمایش بهصورت گروهی، هفتهای دو بار در 9 جلسه 60 دقیقهای اجرا شد؛ گروه کنترل در لیست انتظار قرار گرفت. از پرسشنامه آلکسی تایمیا تورنتو در پیشآزمون و پسآزمون برای جمعآوری اطلاعات استفاده و دادهها با استفاده از آزمون تحلیل کوواریانس یکمتغیره تجزیهوتحلیل شد. یافتههای حاصل از پژوهش نشان داد که پس از کنترل اثر پیشآزمون، در مرحلۀ پسآزمون بین دو گروه آزمایش و کنترل، در میزان نمرات ناگویی خلقی تفاوت معنادار وجود دارد. با توجه به نتایج تحقیق چنین به نظر میرسد گروه درمانی با رویکرد رواندرمانی پویشی کوتاهمدت فشرده بر کاهش نارسایی هیجانی زنان متقاضی طلاق مؤثر است. بنابراین، اجرای چنین درمانی در مراکز مشاورۀ پیشگیری از طلاق و کلینیکهای مددکاری اجتماعی ضروری به نظر میرسد.