نقش میانجی ناگویی هیجانی و اضطراب ناشی از کرونا در ارتباط بین تابآوری با تعارضات زناشویی
نویسندگان
1
2
3
4
doi
10.22051/psy.2021.33769.2349چکیده
شیوع ویروس کرونا و به دنبال آن، قرار گرفتن افراد در شرایط قرنطینه، تأثیرات اجتماعی، اقتصادی و روانشناختی زیادی در پی داشت. پژوهش حاضر با هدف بررسی نقش میانجی ناگویی هیجانی و اضطراب ناشی از کرونا در ارتباط بین تابآوری با تعارضات زناشویی در دوران قرنطینه انجام شد. طرح پژوهش حاضر، همبستگی از نوع الگویابی تحلیل مسیر است. جامعه آماری پژوهش، همۀ زوجین دانشجوی دانشگاه بینالمللی امام خمینی (ره) قزوین در سال 1399 بود. در این پژوهش 100 زوج به روش نمونهگیری داوطلبانه انتخاب شدند. دادهها با استفاده از پرسشنامۀ رضایت زناشویی (ثناییذاکر)، پرسشنامۀ ناگویی خلقی تورنتو، مقیاس اضطراب بیماری کرونا (علیپور و همکاران) و پرسشنامۀ تابآوری کانر و دیویدسون جمعآوری و با استفاده از مدل معادلات ساختاری تحلیل شد. یافتهها نشان داد ناگویی هیجانی و اضطراب ناشی از کرونا بین تعارضات زناشویی زوجین و تابآوری نقش میانجی دارد؛ بنابراین، میتوان نتیجه گرفت با ارتقاء تابآوری، توانایی مقابله در برابر عوامل اضطرابزا و تنظیم هیجان افزایش مییابد و بهدنبال آن مشکلاتی همچون تعارضات زناشویی کاهش مییابد. از این یافته میتوان استفاده از آموزش برنامههای ارتقای تابآوری در مقابله با اضطراب و مشکلات وابسته را پیشنهاد کرد.
