اثربخشی آموزش رویکرد کوتاهمدت راهحلمحور بر سرزندگی و تابآوری دانشآموزان معلول جسمی حرکتی
نویسندگان
1 دانشگاه علوم پزشکی جهرم
2
3 دانشگاه شهید چمران اهواز
4
doi
10.22051/psy.2021.30999.2208چکیده
با توجه به مشکلات روانشناختی معلولان جسمی حرکتی بهخصوص در سن نوجوانی و اهمیت توجه به آن بهمنظور افزایش میزان سلامت روان، پژوهش حاضر باهدف بررسی اثربخشی آموزش رویکرد کوتاه مدت راهحل محور بر سرزندگی و تابآوری دانشآموزان معلول جسمی حرکتی انجام شد. این پژوهش مطالعهای شبه آزمایشی از نوع پیشآزمون، پسآزمون همراه با گروه کنترل همتا بود. بدین منظور از جامعۀ دانشآموزان معلول دورۀ اول و دوم متوسطه شهر اصفهان، تعداد 30 نفر بهصورت نمونهگیری در دسترس انتخاب شدند و بهصورت تصادفی در دو گروه آزمایش و کنترل قرار گرفتند. پرسشنامههای سرزندگی دسی و تابآوری کانر و دیویدسون بر روی هر دو گروه اجرا شد و گروه آزمایش ده جلسۀ45 دقیقهای هفتهای یکبار، مداخله کوتاه مدت راهحل محور را دریافت کردند. دادهها با استفاده از آزمون تحلیل کوواریانس چند متغیره، تجزیهوتحلیل شد. نتایج نشان داد آموزش گروهی درمان کوتاه مدت راهحلمدار بر سرزندگی و بعد تحمل عاطفۀ منفی دانشآموزان معلول تأثیر معنادار دارد و بر تابآوری کلی معنادار نیست. به نظر میرسد؛ میتوان از رویکرد کوتاه مدت راهحلمحور جهت ارتقاء شاخصهای روانشناسی مثبتنگر مانند سرزندگی و تحمل عاطفه منفی افراد دچار معلولیت جسمی حرکتی بهره جست.
