اثربخشی درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد بر خودتنظیمگری هیجانی و خودمراقبتی بیماران کرونر قلبی
نویسندگان
1
2 مؤسسه تحقیقات واکسن و سرم سازی رازی
3 دانشگاه تربیت مدرس
doi
10.22051/psy.2020.31600.2248چکیده
خودتنظیمگری هیجانی و خودمراقبتی میتواند در کاهش علائم بیماری کرونر قلبی، که یک بیماری روانی ـ فیزیولوژیک است، نقش مهمی داشته باشد. پژوهش حاضر با هدف بررسی اثربخشی درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد بر خودتنظیمگری هیجانی و خودمراقبتی بیماران کرونر قلبی در شهر قزوین انجام شد. روش پژوهش نیمهآزمایشی از نوع پیشآزمون ـ پسآزمون با گروه کنترل بوده است. بدین منظور تعداد 30 نفر از زنان مبتلا به کرونر قلبی مراجعهکننده به مراکز درمانی قلب به روش نمونهگیری در دسترس انتخاب و بهصورت گمارش تصادفی در دو گروه آزمایش و کنترل، هرکدام به 15 نفر تخصیص یافتند. در اجرای پژوهش از پرسشنامههای خودتنظیمگری ایبانز و پرسشنامۀ رفتار مراقبت از خود در بیماران نارسایی قلبی جاراسما استفاده شد. مداخلات درمانی به صورت 8 جلسه 90 دقیقهای بر روی گروه آزمایش به صورت گروهی انجام شد، اما بر گروه کنترل هیچ مداخلهای صورت نگرفت. نتایج تحلیل کواریانس نشان داد که بین دو گروه آزمایش و کنترل در نمرات خودتنظیمگری هیجانی و خودمراقبتی تفاوت معنادار وجود دارد. بنابراین، میتوان نتیجه گرفت که درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد باعث بهبود رفتارهای خودمراقبتی و خودتنظیمگری هیجانی در بیماران مبتلا به عروق کرونر میشود و پیشنهاد میشود بهعنوان یک درمان تکمیلی در مراکز درمانی مرتبط به آن توصیه شود.
