اثربخشی طرحواره درمانی بر تابآوری روان شناختی و توانمندی اجتماعی دانشآموزان با نشانههای افسردگی
نویسندگان
1
2 دانشگاه آزاد اسلامی
3
doi
10.22051/psy.2019.23724.1808چکیده
هدف از انجام پژوهش حاضر، بررسی اثربخشی طرحواره درمانی بر تابآوری روان شناختی و توانمندی اجتماعی دانشآموزان با نشانههای افسردگی بود. طرح تحقیق نیمهآزمایشی و از نوع پیشآزمون- پسآزمون با گروه کنترل بود. نمونه پژوهش 28 دانشآموز مبتلا به نشانههای افسردگی پایه ده تا دوازده دوره متوسطه شهرستان رشت در سال تحصیلی 98- 1397 بودند که به طور در دسترس انتخاب و به صورت تصادفی در دو گروه آزمایش و کنترل (هر گروه 14 نفر) جایدهی شدند. برای جمعآوری دادهها از مقیاس تاب آوری روان شناختی کانر و دیویدسون و پرسشنامه توانمندی اجتماعی گرشام و الیوت در مراحل قبل و بعد از درمان استفاده شد. طرحواره درمانی به صورت گروهی در 10 جلسه برای گروه آزمایش ارایه شد ولی گروه کنترل هیچ گونه درمانی دریافت نکرد. نتایج تحلیل کوواریانس چندمتغیری نشان داد که اثربخشی طرحواره درمانی بر بهبود تابآوری روان شناختی و توانمندی اجتماعی دانشآموزان با نشانههای افسردگی تأثیر دارد. لذا، طرحواره درمانی به عنوان یک تکنیک میتواند در بهبود تابآوری و تعاملات اجتماعی این دانش آموزان مؤثر باشد.