اثربخشی گروه درمانی شناختی- تحلیلی بر اجتناب تجربهای و نشخوار فکری دانشجویان با اختلال افسردگی اساسی
نویسندگان
1 دانشگاه آزاد اسلامی
2
3
4
5
6
doi
10.22051/psy.2019.25261.1876چکیده
پژوهش حاضر با هدف بررسی اثربخشی گروه درمانی شناختی تحلیلی بر اجتناب تجربهای و نشخوار فکری انجام شد. روش پژوهش شبه آزمایشی همراه با طرح پیش آزمون – پس آزمون و گروه کنترل بود. تعداد 30 نفر از دانشجویان دانشگاه شهید باهنر کرمان پس ازتشخیص اختلال افسردگی اساسی وسپس مصـاحبۀ بالینی، به عنوان نمونه پژوهش انتخاب و بهصورت تصادفی در دو گروه آزمایش 15 نفر و کنترل 15 نفر گمارده شدند. گروه آزمایش به مدت 8 جلسه 90 دقیقهای (هفتهای دوبار) برنامه درمانی شناختی تحلیلی را دریافت کردند؛ گروه کنترل در لیست انتظار قرارگرفت. بهمنظور جمعآوری اطلاعات ازپرسشنامههای افسردگی بک 11، پذیرش وعمل11 (عامل اجتناب تجربهای) ونشخوار فکری استفاده شد. دادهها با استفاده از آزمون تحلیل کوواریانس چندمتغیره، تجزیه و تحلیل شد. نتایج نشان داد با کنترل اثر پیش آزمون، بین میانگین نمرات پس آزمون گروههای آزمایش و گروه کنترل در متغیرهای باورهای اجتناب تجربهای و نشخوار فکری، تفاوت معناداری وجود دارد. ازآنجا که کسب نمره بیشتر در متغیر اجتناب تجربهای نشـان از کاهش دارد، میانگین این نمرات در گروه مداخله در مرحله پس آزمون نسبت به گروه کنترل بـه میزان معنیداری پایینتر بود. درنتیجه میتوان گفت، به کارگیری فنون درمان شناختی تحلیلی برکاهش اجتناب تجربهای و نشخوار فکری دانشجویان با اختلال افسردگی اساسی تأثیر دارد.
