تحلیل داستان«من قاتل پسرتان هستم» نوشتۀ «احمد دهقان» براساس رویکرد «رمزگان پنجگانۀ رولان بارت»
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری زبان و ادبیات فارسی دانشگاه بوعلی سینای همدان - ایران
2 دانشیار گروه زبان و ادبیات فارسی دانشگاه بوعلی. همدان- ایران
3 دانشگاه تهران
doi
10.30465/copl.2023.45759.4007چکیده
ساختارگرایی به عنوان مکتبی در زبانشناسی و علوم انسانی، نقش بارزی در تحلیل انواع روایت دارد. «رولان بارت» در جایگاه یکی از شاخصترین میراثداران ساختارگرایی با طرح نظریاتی چند پیرامون روایت-شناسی، ساختارگرایان را با دستاوردهای نوینی در تحلیل متون آشنا کرد. وی با استفاده از رویکردِ «رمزگانِ پنجگانه»، تمایزِ «انواع متون» را آشکار نمود. در این تمایز، متون به دو دستۀ «خواندنی» و «نوشتنی» تقسیم میشوند. مخاطب در مواجه با هر یک از این دو متن، در جایگاهی «منفعل» یا «پویا» قرارمیگیرد. «رمزگان پنجگانه» و کیفیت آن در متن، بخوبی تمایز میان این دو متن و دو خواننده را آشکار میکند. در این بین ادبیات داستانی فارسی و به طور ویژه ادبیات دفاع مقدس نیز میتواند در جایگاه بررسیهایی از نوع «تقابل متون» و «تحلیل رمزگان» قرار گیرد. پژوهش حاضر با بررسی توصیفی- تحلیلی و با مبنا قراردادن داستان کوتاهِ «من قاتل پسرتان هستم» نوشتۀ «احمد دهقان»، از رهگذر رویکرد «رمزگان پنجگانه» در پی بررسی ساختارهای شکلدهنده به این اثر است. بنابرنتایج این پژوهش، ادبیّت جاری در متن داستان در درجۀ اوّل وابسته به «رمزگان تأویلی» است. این رمزگان نقش بنیادینی در ایجاد کشش و تعلیق در داستان دارد و رمزگان «کنشی» و «معنابنی» نیز در کنار همین ویژگی، کارکردهای داستانیِ پیرنگ و توصیفات را نمایان میکند. همانگونه که بسامد اندک «رمزگان نمادین» و «فرهنگی» نشانگر رویۀ واقعگرایانۀ داستان است.