تاثیر آموزش همدلی بر پایه بازی بر مهارت های ارتباطی و رفتارهای کلیشهای دانش آموزان طیف اوتیسم
نویسندگان
1
2 دانشگاه علوم پزشکی مشهد
doi
10.22051/psy.2019.21266.1686چکیده
پژوهش حاضر به منظور اثربخشی آموزش همدلی بر پایه بازی بر مهارتهای ارتباطی و رفتارهای کلیشهای دانشآموزان طیف اوتیسم صورت گرفته است این پژوهش از نوع شبهآزمایشی و به صورت طرح پیش آزمون - پس آزمون با گروه کنترل انجام شد. جامعۀ آماری این پژوهش شامل کلیه دانشآموزان طیف اوتیسم مرکز بشارت شهر رشت در سال تحصیلی 96-1395 بودند که از میان آنان نمونهای به حجم 8 نفر انتخاب و دردو گروه آزمایش و کنترل قرار داده شدند. از هر دو گروه پیش آزمون به عمل آمد و گروه آزمایش آموزش همدلی در 18 جلسه 45 دقیقهای دریافت کردند، در حالی که برای گروه کنترل این آموزش ارائه نشد و در پایان برای هر دو گروه پس آزمون اجرا شد. جهت جمعآوری داده ها از مقیاس ارزیابی رفتارهای اتیستیک للورد و بارتلمی و مقیاس ارتباط اجتماعی اولیه نسخه ماندی و همکاران استفاده شد. نتایج آزمون یومن ویتنی نشان داد که آموزش همدلی در افزایش مهارتهای ارتباطی و کاهش رفتارهای کلیشهای دانشآموزان اتیستیک تاثیر دارد. براساس نتایج پژوهش حاضر، میتوان ازآموزش همدلی بر پایهی بازی برای افزایش مهارتهای ارتباطی دانش آموزان به عنوان یک روش مکمل برای بهبود رفتارهای اتیستیک استفاده کرد.