اثر عصاره گیاه چای ترش بر سامانه ایمنی، وضعیت پاداکسیدانی پلاسما، تعادل اکسیدانی و فراسنجه‌های عملکردی و بیوشیمیایی خون مرغ‌های تخم‌‌گذار مسن

نویسندگان

1 گروه علوم دامی، دانشکده کشاورزی دانشگاه بیرجند، بیرجند، ایران

2 گروه علوم دامی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه بیرجند، بیرجند، ایران

3 گروه علوم دامی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه بیرجند، بیرجند، ایران

doi
10.22067/ijasr.v12i1.77717
چکیده

از آن­جا که دانش کافی درباره غلبه بر شرایط پرتنش طبیعی، با کمترین هزینه و بدون عوارض جانبی، در مرغ­های تخم‌گذار مسن وجود ندارد، دو آزمایش با هدف بررسی اثر عصاره گیاه چای ترش، به عنوان یک پاداکسیدان طبیعی، بر سامانه ایمنی، فراسنجه­های بیوشیمیایی خون، وضعیت پاداکسیدانی پلاسما و تعادل اکسیدانی مرغ­های تخم­گذار مسن در دوره‌های تولک و پس از تولک و نیز ارزیابی صفات عملکردی و کلسترول زرده تخم­مرغ­های تخم­گذار در مرحله دوم تولید (بعد از تولک) طراحی شد. بعد از تعیین خواص پاداکسیدانی در مرحله پیش آزمایش، هر یک از آزمایش­های اصلی با 200 قطعه مرغ تخم­گذار سویه های-لاین W-36 در قالب طرح کاملاً تصادفی انجام گرفت. در هر دو آزمایش، 5 تیمار آزمایشی به ترتیب شامل جیره شاهد، جیره پایه به همراه 300  و 700 میلی­گرم در کیلوگرم عصاره برگ و جیره پایه با 300 و 700 میلی­گرم در کیلوگرم عصاره کاسبرگ­ بود. برخلاف دوره پس از تولک، تلاش برای افزایش پایداری اکسیداتیو در دوره تولک موفقیت­آمیز بود، به طوری که کاسبرگ چای ترش در سطوح 300 و 700 میلی­گرم در کیلوگرم تعادل اکسیدانی و ظرفیت کل پاداکسیدانی پلاسمای مرغ­های تخم­گذار تولک رفته را به طور معنی­داری بهبود بخشید. همچنین کاهش معنی­دار گلوکز، کلسترول و تری­گلیسرید خون در دوره پس از تولک  و کاهش معنی­دار کلسترول و تری­گلیسرید خون در دوره تولک به وسیله سطح 700 میلی­گرم در کیلوگرم عصاره برگ چای ترش مشاهده گردید. چای ترش بر صفات عملکردی و سامانه ایمنی تأثیر معنی­داری نداشت.