سایۀ سنگین کهنالگوی سایه بر سر شعر پستمدرن
نویسندگان
1 نویسنده ی مسئول( استاد راهنما ،استادیار گروه زبان و ادبیات فارسی، واحد آستارا، دانشگاه آزاد اسلامی، آستارا، ایران
2 استاد مشاور ، استادیار گروه زبان و ادبیات فارسی، واحد آستارا، دانشگاه آزاد اسلامی، آستارا، ایران
3 دانشجوی دکتری گروه زبان و ادبیات فارسی، واحد آستارا، دانشگاه آزاد اسلامی، آستارا، ایران
doi
10.30465/copl.2023.41409.3768چکیده
کهنالگوی سایه یکی از عوامل ایجاد احساسات ناخوشایند در افراد است. این کهنالگو به صورت یک الگوی غالب در شعر پست مدرن مشاهده میشود، پژوهش حاضر این ویژگی را که سبب ایجاد فضاسازی تاریک و ابراز احساسات ناخوشایند در کنار مطرح کردن ناهنجاریهای اجتماعی و سیاسی از طرف شاعران در شعر معاصر شده است، به عنوان شاخصة سبکی در شعر پستمدرن مطرح کرد و برای اثبات این ادعا، ده مجموعه از آثار هفت شاعر پست مدرن را با روش توصیفی- تحلیلی مورد راستیآزمایی قرار داد. نتیجۀ این پژوهش نشان داد سایۀ سنگین کهن الگوی سایه بهصورت ناخودآگاه چنان بر ذهن و روح این شاعران گسترده شده که وجوه مثبت دیگر کهنالگوها را کمرنگ کرده است و در نتیجه باعث بازتاب ترسها، ناکامیها، سرخوردگیها و نمودهای بیرونی چون قتل، خیانت، تجاوز، اعتراض و... در آثار اینگونه شاعران شده است و توانسته شعر را به سمت فضاسازیهای تاریک، پرتنش، دارای تصاویر شوکهکننده و سرشار از احساسات پوچگرایانه، همراه با مرگاندیشیای ممتد سوق دهد.