وجه نمادین رنگ ها در جریان شعر سوسیالیستی افغانستان
نویسندگان
1 گروه زبان و ادبیات فارسی، دانشکده علوم انسانی، دانشگاه بین المللی امام خمینی، قزوین، ایران
2 استاد گروه زبان و ادبیات فارسی، دانشکدۀ ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه بین المللی امام خمینی (ره)
3 گروه زبان و ادبیات فارسی، دانشکده علوم انسانی، دانشگاه بین المللی امام خمینی، قزوین، ایران
doi
10.30465/copl.2023.43823.3905چکیده
نمادها در تصویرآفرینی و انتقال مفاهیم شعری نقشی ویژه دارند. رنگها نیز در شعر گاه برای بیان احساسات و عواطفی همچون خشم، ترس، عشق و... وجهی نمادین مییابند. شاعران، در معناآفرینی گاه رنگها را در معنای واقعی و برای بیان زیباییهای حسی بهکار میگیرند و گاه، نظر به وجه نمادین آنها، مفاهیم انتزاعی را ترسیم میکنند. در جریان شعر سوسیالیستی افغانستان نیز شاعران، با نگاهی عمیق به پدیدههای هستی و آگاهی از مفاهیم متنوع و نمادین رنگها، در بیان آرمانها و خواستههای خویش از رنگهای مختلف بهره بردهاند. در پژوهش حاضر، تلاش شده تا به روش توصیفی ـ تحلیلی جایگاه نمادین رنگ در جریان شعر سوسیالیستی افغانستان واکاوی شود. نتایج نشان میدهد کاربرد نمادین رنگها در این جریان شعری برجسته است؛ چنانکه رنگ سرخ نماد بارز آزادی و اندیشه کمونیستی و سیاه نماد خفقان و استبداد حاکم بر جامعه است و شاعران این جریان راه برونرفت از نماد سیاه را در رنگ سرخ جستهاند. رنگ سفید نیز در این جریان شعری نماد بارز صلح و پیروزی است. رنگهای دیگر همچون سبز، آبی و زرد نیز که در زمرة رنگهای اصلی بیشترین بسامد را دارند در کنار سایر رنگها، از عناصر مهم نمادآفرینی در جریان شعر سوسیالیستی بهشمار میروند.