مقایسه برخی ویژگیهای فیزیومورفولوژیکی هشت رقم رز شاخه بریده
نویسندگان
1 استادیار گروه تولیدات گیاهی، دانشکدة کشاورزی، دانشگاه لرستان، خرمآباد، ایران
2 استادیار گروه زراعت و اصلاح نباتات، دانشکدة کشاورزی، دانشگاه لرستان، خرمآباد، ایران
doi
10.22059/jci.2014.53266چکیده
در این پژوهش، ویژگیهای پس از برداشت هشت رقم رز شاخهبریده (‘والنتاین’، ‘کینگپراید’، ‘پریمادونا’، ‘بلکباکارا’، ‘ویکتوری’، ‘پاپاگایو’، ‘رویالباکارا’ و ‘یلوآیلند’) در پاییز 1387 در اتاقی با دمای 20 درجة سانتیگراد، رطوبت نسبی 50 درصد و شدت نور 10 میکرومول بر مترمربع در ثانیه مطالعه شد. نتایج حاکی از تفاوت بسیار معنادار در همة ویژگیهای فیزیومورفولوژیکی اندازهگیریشده بین ارقام مورد مطالعه بود. ‘کینگپراید’ با 7/17 روز بیشترین و ‘پاپاگایو’ با 4/9 روز کمترین عمر گل را نشان داد. بعد از ‘کینگپراید’ ارقام ‘رویالباکارا’، ‘یلوآیلند’ و ‘بلکباکارا’ عمر بالایی داشتند. ‘یلوآیلند’ و ‘کینگپراید’ بیشترین و ‘پاپاگایو’ کمترین قطر دمگل را داشتند. سریعترین کاهش وزن تر در ‘پاپاگایو’ و کمترین کاهش در ‘کینگپراید’ و ‘یلوآیلند’ اتفاق افتاد. همچنین، ‘کینگپراید’ بیشترین جذب آب و ‘پاپاگایو’ بیشترین تعرق را نشان دادند. در ‘ویکتوری’ کمترین جذب آب و تعرق مشاهده شد اما بیشتر گلهای آن بهطور کامل باز نشد. همچنین، ‘کینگپراید’ و ‘پاپاگایو’ به ترتیب دارای بیشترین و کمترین تراکم روزنه بودند. بهطور کلی، ارقامی که دارای قطر گل، قطر دمگل، وزن تر نسبی، مقدار جذب آب و تراکم روزنهای بالاتری بودند، عمر گلجایی بیشتری داشتند. در نهایت، ارقام ‘کینگپراید’، ‘رویالباکارا’ و ‘یلوآیلند’ بهترین ارقام از نظر عمر گلجایی و ویژگیهای پس از برداشت معرفی شد.
