تبیین و ارزیابی سطوح سلسلهمراتبی و قلاع کانونی قرون میانی اسلامی(قرن 6 تا 8 ه.ق) در قهستان قدیم، شرق ایران
نویسندگان
1 استادیار گروه باستان شناسی دانشگاه شهید چمران اهواز، اهواز ، ایران
2 اداره کل میراث فرهنگی، گردشگری و صنایع دستی خراسان جنوبی، ایران
3 استادیار گروه تاریخ و باستان شناسی، دانشکده ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه لرستان، ایران.
doi
10.22034/ahdc.2024.21088.1779چکیده
قهستان بهدلیل موقعیت سوقالجیشی و قرارگیری در مسیرهای ارتباطی، بافتار جغرافیایی کوهستانی، دوری از دستگاه خلافت و منابع معدنی غنی آن همواره در بازۀ زمانی قرون میانی اسلامی مورد توجه گروههای مختلف سیاسی-مذهبی مثل فرقۀ اسماعیلیه، بوده است. در این منطقه 48 قلعه از این دوران شناسایی شده که بیشتر آنها روی ارتفاعات و قلۀ کوهها ساخته شدهاند. ساختار اینگونه قلعهها بر اساس محدوده و چشمانداز جغرافیایی کوهها و قلهها شکل گرفته و به نظر میرسد که عوامل جغرافیایی در ایجاد این آثار تأثیر داشته است. روش گردآوری اطلاعات این پژوهش، از طریق کتابخانهای بوده و از روش پژوهش توصیفی از نوع پس رویدادی استفاده شده است. هدف از این مقاله تحلیل سطوح سلسلهمراتبی و مکان مرکزی قلعههای قرون میانی اسلامی قهستان، با توجه به عوامل محیطی و جغرافیایی و با استفاده از نرمافزار Arc GIS و تحلیل خوشهای از نرمافزار SPSS است. در این تحلیل از عوامل محیطی مانند فاصله از منابع آب و جادهها، نوع کاربری اراضی، ارتفاع از سطح دریا، ارتفاع قلعهها از سطح زمینهای اطراف، محل قرارگیری قلعهها نسبت به درجۀ شیب و جهت، نوع خاک، بارش و نوع اقلیم استفاده شد. با توجه به تحلیلهای آماری با روش خوشهای چنین مشخص گردید که یک الگوی سه رتبهای با مرکزیت قلعه کل حسن صباح، قلعه کهن دژ نهبندان و کوه قلعه فردوس در میان قلعههای این دوران قهستان وجود دارد و متون و منابع تاریخی نیز تا حدودی آن را تائید میکنند؛ اما بیشتر قلعههای این دوران منطقه در رتبۀ دوم قرار دارند. در نهایت در پایینترین رتبه نیز تنها یک قلعه با نام قلعه زری قرار گرفته است که در واقع این قلعه از نظر موقعیت قرارگیری آن در چشمانداز محیطی با دیگر قلعههای منطقه متفاوت است.