تضمین و اقتباس در جامعالتّواریخ رشیدالدّین فضلاللّه همدانی
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری زبان و ادبیات فارسی، دانشگاه رازی، کرمانشاه، ایران.
2 استادیار گروه زبان و ادبیات فارسی، دانشگاه رازی، کرمانشاه، ایران.
doi
10.48308/hlit.2019.98939چکیده
تضمین و اقتباس در گسترۀ مطالعات سبکشناسی، از جمله راههای هنری کردن متن است که شناسایی کارکردهای راستین آنها، اهداف دیگری را نیز در ساختار و محتوای متن آشکار مینماید. جامعالتّواریخ نیز از جمله متنهای تاریخی است ک تضمین و اقتباس در آن بسامد چشمگیری دارد. در این پژوهش که به روش توصیفی ـ تحلیلی و استفاده از مطالعات کتابخانهای و اسنادی انجام پذیرفته است، کوشیدهایم تا علاوه بر بحث دربارۀ اهداف هنری تضمین و اقتباس در متن جامعالتّواریخ، به تحلیل و ارزیابی اهداف دیگر آنها نیز بپردازیم. دستاوردهای این مقاله بر آن است که برخورد متنهای تاریخی با مقولۀ اقتباس میتواند در بردارندۀ این اهداف باشد: کارکرد نقل به مضمون، تکرار عین مطلب، تأثیر مادۀ تاریخ در نوع نثر، استفاده از رخدادهای تاریخی برای حالت داستانوارگی بخشیدن به متن. بررسی این اهداف نشان میدهد که جامعالتّواریخ در برابر مقولۀ اقتباس متنی خنثی است و در برخورد با مقولۀ تضمین، بنا به سنّت رایج، از پویایی شایستۀ پذیرشی برخوردار است.