بررسی تأثیر پنجرهی تنفسی بر سیستم تهویه در ساختمانهای درمانی دارای نمای دوپوسته در شهر تهران
نویسندگان
1 دانشکده معماری و شهرسازی، دانشگاه علم و صنعت ایران، تهران، ایران
2 گروه معماری، واحد تهران شمال، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران
3 گروه معماری، دانشکده فنی و مهندسی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد تهران شمال، تهران، ایران
4 گروه معماری، واحد تهران شمال، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران
doi
10.22034/ahdc.2024.21079.1778چکیده
در دهه های اخیر و همزمان با آغاز بحران انرژی در جهان، توجه مجامع جهانی به مصرف بهینهی انرژی بهخصوص در ساختمانها و جدارههای خارجی آنها تبدیل به یکی از مهمترین بخشها در طراحی شدهاست؛همین امر باعث بهوجود آمدن چالشهای جدیدی در رابطه با کیفیت هوای داخل ساختمان، چگونگی تأمین هوای تازه و تهویهی هرچه بهتر فضاها در صنعت ساختمان گردید.در این راستا تلاشها در جهت بهتر شدن تهویه در حوزهی ساختوساز، اهمیت بسیاری یافته و هنگامیکه این چالش در کنار گرایش به استفاده از سطوح شیشهای در ساختمانها به جهت بهرهگیری از نور و استفادهی حداکثری از تهویه طبیعی در فضاهای درمانی قرار گرفت، منجر به ابداع نوع جدیدی از پنجره گردید که تا حدودی به مشکلات با شیوهای نوین پاسخ میدهد. هدف مقالهی حاضر، معرفی و بررسی پنجرهی تنفسی و امکانسنجی آن به جهت کاهش مصرف انرژی و در نهایت ایجاد تهویه طبیعی در فضاهای درمانی است، چراکه در اینگونه فضاها به جهت انتقال بیماری های واگیردار و بحث کنترل عفونت، اهمیت تأمین هوای تازه بیشتر میشود. برای دستیابی به این هدف،پژوهش ارائه شده با بهرهگیری از روش تحقیق همبستگی و شبیهسازی با استفاده از نرم افزار دیزاین بیلدر و انجام محاسبات عددی به بررسی پنجره تنفسی و میزان تأثیرگذاری آن در ایجاد تهویه حداکثری پرداخته تا در راستای آن به ساختاری بهینه با عملکردی مطلوب در اقلیم شهر تهران دست یابد.ازاینرو این پژوهش به دنبال پاسخ به این پرسش است که استفاده از پنجرهی تنفسی چه تأثیری بر تهویه در نماهای دوپوسته در بیمارستانها دارد؟نتایج پژوهش نشان میدهند که استفاده از این نوع پنجره با مشخصات ذکر شده در متن (هر دو جدارهی داخلی و خارجی دارای شیشهی دوجداره) در مقایسه با حالت پایه (بدون شیشه دوجداره)؛سبب افزایش بهرهوری نماهای دوپوسته به میزان %26.4 در بخش کاهش مصرف انرژی و مطلوبتر شدن کارایی تهویه نمای دوپوسته میشود.
