تحلیل حساسیت تنش و بیشینه تغییر مکان قائم سطح بالاست بر اساس مشخصات سیستم خطوط بالاستی راهآهن ایران
نویسندگان
1 School of Railway Engineering, Iran University of Science and Technology
2 دانشکده مهندسی راهآهن، دانشگاه علم و صنعت ایران
3 دانشکده مهندسی عمران، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد سنندج
doi
چکیده
اندرکنش تراورس و لایه بالاست نقش مهمی در زوال خط راهآهن دارد. لایه بالاست با ایجاد یک سطح باربر محکم، یکنواخت و هموار برای تراورسها و انتقال بار وارد از خط در حدی از تنش فشاری که قابل تحمل برای بستر باشد، از به هم خوردن هندسه خط و نشستهای غیر مجاز در راستای قائم جلوگیری میکند. مطالعات نشان میدهند که تحلیل تنش تماسی زیر تراورس با توجه به سیستم بستر ریل و نوع بارگذاری خط تاکنون کمتر مورد توجه محققین بوده است. در این تحقیق برای تحلیل تنش و تغییر مکان قائم سطح لایه بالاست با توجه به افزایش بار محوری و سرعت عبوری از یک سو و تغییر ضخامت لایه بالاست و نوع بستر خطوط راهآهن از سوی دیگر از روش اجزای محدود استفاده میگردد. برای رسیدن به این هدف سیستم راهآهن در دو قسمت تست میدانی و تحلیل عددی مورد بررسی قرار میگیرد. ابتدا خطوط بالاستی راهآهن در محدوده مشخصات هندسی و فنی مدلسازی میگردد. سپس برای کنترل صحت مدلسازی به کمک تست میدانی مدل کالیبره میشود و بر اساس طبقهبندی اجزای سیستم خطوط ریلی، تحت پارامترهای مختلف بارگذاری و ضخامت لایه بالاست مدل خط تحلیل میگردد. در پایان، نتایج به دست آمده تحلیل میشوند و نمودارها و جدولهای مختلف جهت تخمین میزان تنش فشاری و نشست بیشینه سطح لایه بالاست تحت پارامترهای رایج خطوط ریلی ایران ارائه میگردد.