اثر محلول‌پاشی آهن و روی بر برخی صفات ماش در سیستم کوددهی شیمیایی و ارگانیک

نویسندگان

1 استادیار گروه زراعت، دانشکدة کشاورزی، دانشگاه ارومیه، ارومیه، ایران

2 دانشیار گروه زراعت، دانشکدة کشاورزی، دانشگاه ارومیه، ارومیه، ایران

3 دانشجوی کارشناسی‌ارشد زراعت، دانشکدة کشاورزی، دانشگاه ارومیه، ارومیه، ایران

doi
10.22059/jci.2014.53272
چکیده

این تحقیق به‌صورت فاکتوریل در قالب بلوک‌های کامل تصادفی با سه تکرار در سال 1391 در دانشگاه ارومیه اجرا شد. تیمارهای آزمایش عبارت بودند از سطوح کودی (ارگانیکd، شیمیایی، تلفیقی و شاهد) و محلول‏پاشی (آهن، روی، بدون محلول‏پاشی و آب‏پاشی). بیشترین ارتفاع بوته، طول نیام، تعداد نیام، تعداد دانه در نیام و عملکرد دانه در نظام‌های کودی ارگانیکی، شیمیایی و تلفیقی به‌دست آمد. با توجه به بیشترین بیوماس تولیدی (8/3421 کیلوگرم در هکتار) و رعایت مسائل زیست‌محیطی در سیستم کودی ارگانیکی، این نظام کودی تیمار کودی برتر توصیه می‌شود. علی‌رغم بیشترین ارتفاع بوته (78/37 سانتی‌متر) و عملکرد دانه (8/800 کیلوگرم در هکتار) در محلول‏پاشی با روی و بالاترین عملکرد بیولوژیکی (8/3250 کیلوگرم در هکتار) در تیمار محلول‏پاشی با آهن، کاربرد آهن و روی از نظر آماری تفاوت معناداری با هم نداشت. به‌‏طور کلی، محلول‏پاشی روی و آهن افزایش معناداری در عملکرد و اجزای عملکرد ماش نشان داد.