ارزیابی تغییر اقلیم در آبخیز طشک بهروش مدلسازی و پیشبینی حالتهای ممکن
نویسندگان
1 دانشجوی دکترای مدیریت محیط زیست، گروه مدیریت محیط زیست، واحد تهران شمال، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران
2 استادیار علوم محیط زیست، گروه مدیریت محیط زیست، واحد تهران شمال، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران
3 استادیار علوم محیط زیست، گروه مدیریت محیط زیست، واحد تهران شمال، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران
4 دانشیار لیمنولوژی، مرکز تحقیقات و آموزش کشاورزی و منابعطبیعی فارس، سازمان تحقیقات، آموزش، و ترویج کشاورزی، شیراز، ایران
doi
10.22092/wmrj.2021.354855.1417چکیده
تأثیر تغییر اقلیم بر دریاچهها یکی از مهمترین دشواریهایی است که انسان امروزین با آن روبهرو است. افزایش دما، آب شدن یخها در قطب شمال، و ناپدیدشدن ورقههای یخ در قطب جنوب از اثرهای تغییر اقلیم در کرهی زمین است. این پژوهش روند تغییر سنجههای اقلیمی را در آبخیز طشک در دورهی 1990-2020 ارزیابی کرد. از آزمون من-کندال در افزونهی XLSTAT نرمافزار اکسل بهره گرفته شد. با خروجی canESM2 که یکی از مدلهای تغییر اقلیم جفتشدهی CMIP5 است، و برپایهی حالتهای ممکن RCP 2.6 و RCP4.5 و RCP8.5 تغییر دما در بازهی 1990-2020-2100 بر پایهی دادههای ایستگاه همدید آباده طشک ارزیابی شد. نتیجه نشان داد که در 30 سال گذشته تغییر روند بارش معنیدار بود، ولی تغییر دما و تبخیر معنیدار نبود. نتیجهی پیشبینی حالتهای ممکن برای آینده نشان داد که میانگین بیشینهی دما در سه حالت بررسیشده افزایش مییابد. از آنجا که روند کلی افزایش دما افزایشی بود، میتوان نتیجه گرفت که روند تغیر اقلیم در تراز آبخیز جدی است.