شناسایی عوامل موثر بر فراوانی گسیختگی قلاب واگن های باری

نویسندگان

1 استادیار، گروه مهندسی حمل و نقل ریلی، دانشکده مهندسی راه آهن، دانشگاه علم و صنعت ایران، تهران، ایران

2 کارشناسی ارشد، گروه مهندسی حمل و نقل ریلی، دانشکده مهندسی راه آهن، دانشگاه علم و صنعت ایران، تهران، ایران

doi
10.22119/jte.2025.486526.2721
چکیده

این پژوهش با هدف شناسایی عوامل موثر بر گسیختگی قلاب واگن های باری در بازه سال های 1390-1401 در شبکه ی ریلی جمهوری اسلامی ایران با الهام از متدولوژی داده کاویCRISP-DM  و ترکیبی از داده های مختلف با روش های آماری و مدلسازی دو جمله ای منفی در نرم افزار IBM SPSS22 انجام شده­ است. پس از مدلسازی برای اعتبارسنجی آماری این مدل از آزمون T-test و اعتبارسنجی فنی از نظرات کارشناسان این حوزه استفاده شده است. نتایج این پژوهش نشان­ دهنده آن است که در حمل و نقل ریلی باری هنگامی که قلاب واگن جلو از نوع SA3 باشد 5.109 منجر به افزایش حوادث گسیختگی و اگر قلاب واگن جلو از نوع زنجیری تبدیلی به SA3 باشد به میزان92.2%  منجر به کاهش این حوادث می گردد. از جمله مهم ترین عوامل موثر بر افزایش حوادث گسیختگی قلاب واگن های باری، واگن های مخزندار، واگن های متعلق به راه آهن ج.ا.ا ، افتادگی خط، قطارهای دارای 38-47 واگن و بوژی Y25  می باشد. همچنین از عوامل موثر بر کاهش این حوادث می توان به قلاب یونی کوپلر، واگن لبه کوتاه و قلاب چرخان LF اشاره نمود.