فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

این پژوهش با هدف پیش‌بینی هراس اجتماعی به‌وسیلة متغیرهای جنسیّت، ابراز خشم، ادراک ارزیابی منفی توسط دیگران، خود ارزیابی منفی، توجه متمرکز برخود، بازداری رفتاری و طرحواره‌های ناسازگار اولیه میان دانشجویان دانشگاه پیام نور بهارستان انجام شد. تعداد نمونه شامل 310 نفر بود که براساس نمونه‌گیری در دسترس و داوطلبانه انتخاب شدند. سپس شرکت‌کنندگان پرسشنامة اضطراب اجتماعی کانور و همکاران، پرسشنامة کانون توجهوودی، گلس و چمبلس، پرسشنامة صفت- حالت بیان خشم اسپیلبرگر،مقیاس بازداری رفتاری بزرگسالان گلدستون و پاکر، پرسشنامة رویدادهای منفی اجتماعی ویلسون و راپی و فرم کوتاه طرحواره‌های ناسازگار اولیه یانگرا تکمیل کردند. در این پژوهش داده‌ها با استفاده از نرم‌افزار AMOS و با روش تحلیل مسیر تجزیه و تحلیل شد. یافته‌های حاصل از پژوهش حاضر نشان داد با اینکه مؤلّفه‌های جنسیّت و ابراز خشم نتوانستند به طور معناداری هراس اجتماعی را پیش‌بینی کنند (05/0<p)، اما مؤلّفه‌های ادراک ارزیابی منفی خود توسط دیگران، خودارزیابی منفی و بازداری رفتاری به عنوان متغیرهای میانجی، اثر مستقیم بر هراس اجتماعی دارند (05/0>p) درحالی‌که مؤلّفه‌های طرحواره‌های ناسازگار اولیه و توجه متمرکز بر خود، اثر غیر مستقیم بر هراس اجتماعی داشتند (05/0>P). همچنین مدل حاضر توانست 72/0% از واریانس هراس اجتماعی را تبیین کند. براساس این مطالعه می‌توان گفت که طرحواره‌های ناسازگار اولیه به عنوان یک متغیر شناختی عمیق‌تر، از طریق متغیرهای شناختی- رفتاری سطحی (ادراک ارزیابی منفی خود توسط دیگران، خودارزیابی منفی و بازداری رفتاری) بر هراس اجتماعی اثر می‌گذارند. کلید واژه‌ها: