پیدایش مساجد در یزد؛ بازشناسی معماری مساجد سده های نخستین منطقۀ یزد
نویسندگان
1 عضو هیأت علمی پژوهشگاه میراث فرهنگی و گردشگری، تهران، ایران
doi
10.22034/ahdc.2023.19685.1725چکیده
سیر تاریخی معماری مسجد در یزد را، مانند هر منطقۀ دیگری باید از سده های نخست هجری پی گرفت. در این بازۀ زمانی· آثار معماری اندکی در منطقۀ یزد به جا مانده است و متون تاریخی هم اشارات درخوری در این باره ندارند، از این رو گفتگو دربارۀ این آثار، ازجمله مساجد، گام برداشتن در تاریکی محسوب می شود. در متون جغرافیای تاریخی سدۀ سوم و چهارم هجری از چهار مکان دارای منبر در یزد نام برده شده است. شناخته-شده ترین مساجد سده های نخست هجری· مسجد جامع فهرج در حوالی شهر یزد است، اما دربارۀ دیگر مساجد از این دست کم تر گفتگو شده یا آگاهی و اسنادی چندانی در دسترس نیست. پرسش پژوهش این است که، مساجد نخستین یزد کدامند، چه زمانی بنیاد یافته و از چه الگوی مکانی و معماری برخوردار بوده اند؟ روش پژوهش از گونۀ «تاریخی ـ تحلیلی» است که با استناد به متون معتبر تاریخی، احضار شواهد موجود و تحلیل آن ها پیش خواهد رفت. مقصود این است که به پیدایش گونه بنای مسجد در منطقۀ یزد پرداخته و قواعد حاکم بر معماری این بناها بازشناخته شود. نتیجۀ این پژوهش نشان داد که در شهرها و قرای معتبری که در یزد وجود داشته، با فاصلۀ دستکم دو سده از ورود مسلمانان، مساجدی در قامت یک اندام شهری یا روستایی ساخته شد. شواهد مساجد نخستین در کثه (یزد)، فهرج، خویدک، میبد، نایین و ابرکوه وجود دارد این مساجد از گونۀ شبستانی و مبتنی بر جرز و دیوار باربر اند، نه بناهای ستون داری که در دیگر مناطق شناخته می شوند. این بناها که ابعاد بزرگی ندارند، ویژگی های مشترک فضایی و فناوری ساخت دارند و همگی با ساخت مایۀ خشت و گِل بنا شده اند.