تعیین بیشینهی آبدهی سیلاب با روش سطح پاسخ در زیرحوزههای درهرود استان اردبیل
نویسندگان
1 دانشیار دانشکده کشاورزی و منابع طبیعی مغان، دانشگاه محقق اردبیلی
doi
10.22092/wmrj.2021.354467.1409چکیده
مدیریت اندوختههای آب در حوزهها بی تعیینکردن دقیق آبدهی سیلاب امکانپذیر نیست. این پژوهش با هدف تعیینکردن بیشینهی سیلاب با دورهی بازگشتهای 10، 25، 50 و 100 ساله با شبیهساز سطح پاسخ در زیرحوزههای درهرود (km212900) در استان اردبیل انجام شد. دادههای آبدهی 16 ایستگاه آبسنجی در دورهی 15 ساله (1394-1380) جمعآوری، و کمبودهای آماری در دورهی مشترک با روشهای وایازی میان ایستگاههای آبسنجی برطرف شد، و سیلاب با دورهی بازگشتهای گوناگون بررسی شد. ویژگیهای گیتاشناسی موثر بر سیلاب (مساحت، شیب، ضریب شکل و ارتفاع متوسط، زمان تمرکز و شمارهی منحنی زیرحوزهها) با نرمافزارهای آرکجیآیاس 10.2 و WMS7.1 استخراج شد. اندازهی ضریب تبیین در دورهی بازگشتهای 10، 25، 50 و 100 سال بهترتیب 0/96، 0/97، 0/95 و 0/94 برآورد شد، که نشاندهندهی دقت زیاد شبیهساز در پیشبینی اندازهی سیلاب با ویژگیهای گیتاشناسی حوزه است. شاخصهای ارزیابی شبیهساز برای دورهی بازگشتهای 10، 25، 50 و 100 سال شامل ریشهی میانگین مربعهای خطا بهترتیب 20/99، 7/16، 29/05، 39/55، درصد خطای نسبی (ε) 52/7، 39/7، 45/1، 49/13، میانگین خطای مطلق 0/52، 0/45، 0/48، 0/55، ضریب باقیماندهی جرم 0/28، 0/16، 0/56، 0/82 و کارآیی شبیهساز 0/74، 0/85، 0/71 و 0/75 برآورد شد. نمودارهای پراکندگی نشان داد که پراکندگی نقطههای دور محور یکبهیک برای همهی دورهی بازگشتها و آبدهیها بسیار مناسب بود. بر پایهی آزمون تی تفاوت میان اندازههای پیشبینیشده و واقعی در دورهی بازگشتهای گوناگون در تراز اطمینان 1% معنیدار نشد. نتیجههای این پژوهش نشانداد که دقت روش سطح پاسخ برای برآوردکردن سیلاب در زیرحوزههای استان اردبیل مناسب است، اما دقت شبیهساز با افزایش دورهی بازگشت کمی کاهش مییابد.