اثر فاصلۀ کشت و مقدار بذر بر عملکرد دانه، پروتئین و صفات زراعی دو رقم لوبیا قرمز در شهرستان رشت

نویسندگان

1 مربی، بخش اصلاح بذر، مؤسسۀ تحقیقات برنج کشور، رشت، ایران

2 دانشجوی دکتری، گروه زراعت، دانشکدۀ کشاورزی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد گرگان، گرگان، ایران

doi
10.22059/jci.2014.53049
چکیده

به‌منظور بررسی اثر فاصلۀ کاشت و مقدار بذر بر عملکرد دانه و صفات زراعی ارقام لوبیا، آزمایشی به­صورت اسپلیت فاکتوریل در قالب طرح بلوک­های کامل تصادفی در سه تکرار طی دو سال زراعی 1387 و 1388 در مؤسسۀ تحقیقات برنج کشور (رشت) انجام گرفت. تیمارهای آزمایشی شامل فاصلۀ ردیف کشت (20، 30 و 40 سانتی‌متر) به‌عنوان کرت اصلی، و ارقام لوبیا قرمز (ʻخالدار باقلای گرمʼ و ʻقرمز کیاشهریʼ) و مقدار بذر (70، 90 و 110 کیلوگرم در هکتار) به‌عنوان کرت‌های فرعی بودند. نتایج مقایسۀ میانگین نشان داد که بیشترین عملکرد دانه در سال دوم (8/1478 کیلوگرم در هکتار)، فاصلۀ­ ردیف کشت 20 سانتی‌متر (3/1396 کیلوگرم در هکتار)، رقم ʻخالدار باقلای ­گرمʼ (8/1398 کیلوگرم در هکتار) و مقدار بذر 110 کیلوگرم در هکتار (1/1414 کیلوگرم در هکتار) به­دست آمد. مقدار 110 کیلوگرم بذر در هکتار بیشترین عملکرد پروتئین (0/334 کیلوگرم در هکتار) را نیز در پی داشت. همچنین نتایج این تحقیق حاکی از آن است که فواصل بین ردیف کمتر، مقدار بذر بیشتر و کاربرد رقم ʻخالدار باقلای ­گرمʼ به‌دلیل عملکرد زیاد و دارا بودن صفت زودرسی برای منطقۀ آزمایش مناسب­تر است.