مقایسه تاثیر مصالح جداره های خارجی بر آسایش حرارتی ساکنین و انتخاب مصالح بهینه در اقلیم گرم و نیمه خشک (نمونه موردی: شهر دزفول)
نویسندگان
1 مدرس گروه معماری، دانشکده معماری و شهرسازی، دانشگاه صنعتی جندی شاپور دزفول، دزفول، ایران
2 دانشیار گروه معماری دانشکده معماری و شهرسازی دانشگاه صنعتی جندیشاپور دزفول
doi
10.22034/ahdc.2023.20068.1737چکیده
ارزیابی دیوار خارجی ساختمان به جهت دستیابی به ساخت و سازی پایدار در صنعت ساختمانسازی مسکونی ودر راستای کاهش مصرف انرژی وایجاد شرایط آسایش ساکنین دراقلیمهای مختلف همواره دارای اهمیت است. پژوهش حاضر تلاش داردتا رفتار حرارتی مصالح به کاررفته دردیوارهای خارجی ساختمانهای مسکونی واقع درشهر دزفول رامورد بررسی قراردهد. مدلهای آزمایشی مورد بررسی جمعا شامل دوازده نوع دیوار با مصالح: آجر سوراخدار، بلوک سفالی، بلوک هبلکس و بلوک لیکا به همراه عایقهای حرارتی ETICS و XPS هستند. در انتها به منظور شناسایی شرایط آسایش در درون فضاهای مسکونی با درنظر گرفتن مقیاس هفتگانه اشری بهینهترین دیوار معرفی میگردد. پژوهش فوق دارای روش شناسی کمی و مقایسهای است که بر پایه مطالعات کتابخانهای و میدانی با شبیهسازی 12 نوع دیوار در اقلیم گرم و نیمه خشک دزفول توسط نرمافزار دیزاین بیلدر به تجزیه و تحلیل پرداخته است.نتایج شبیهسازی در حالت ناپایدار مغایر با شرایط پایدار در اقلیم گرم و نیمه خشک است. براساس روش محاسباتی شرایطپایدار، دیوار با ضریب هدایت حرارتی کمتر دارای رفتار حرارتی بهینهتری است. در حالی که در شرایط ناپایدار، دیوار با جرم حرارتی بالاتر نقش موثرتری را به جهت دستیابی به شرایط آسایش حرارتی ساکنین ایفا میکند. از میان 12دیوار بررسی شده، با توجه به شرایط آسایش نشان داده شده در شاخص PMV و نظر به نیاز غالب سرمایش اقلیم گرم و نیمه خشک دزفول میتوان نتیجه گرفت که دیوارهای دارای عایقحرارتی ETICS و XPS دارای عملکرد مناسبی نیستند. در حالی که دیوارها با آجر سوراخدار، بلوک سفالی، بلوک هبلکس و بلوک لیکا بدون عایق حرارتی عملکرد بهتری را دارا هستند؛ از میان این دیوارها، دیوار با بلوک لیکا بدون عایق حرارتی مناسبترین رفتارحرارتی و دیوارها با بلوک هبلکس و آجر سوراخدار هر دو بدون عایق حرارتی به ترتیب در رتبه دوم و سوم در جهت دستیابی به آسایشحرارتی و کاهش مصرف انرژی قرار میگیرند.
