بازشناسی عوامل مؤثّر در طراحی کالبدی تنوره به عنوان فضای تر، در آسیابهای قناتی منطقه مرکزی ایران(مطالعه موردی آسیابهای شهرستان نایین)
نویسندگان
1 استادیار دانشکده حفاظت و مرمت، دانشگاه هنر اصفهان، اصفهان، ایران
doi
10.22034/ahdc.2023.18890.1675چکیده
با توجه به واقع شدن نایین در منطقهای کم آب و همچنین فقدان رود جاری، قناتها به عنوان تنها منبع تأمین آب مطرح بودهاند. در کنار استفاده از قنات در کشاورزی، با طراحی و ساخت آسیاب از انرژی آب برای حرکت سنگ آسیاب و تولید آرد بهره گیری شده است هر چند این عناصر معماری ایرانی در گذشته نقش حیاتی در زندگی مردم داشتهاند، ولی امروزه در اثر عوامل چندی رونق خود را از دست داده و به بناهایی متروکه و فاقد کاربری تبدیل شدند. این بناها که بناهایی خدماتی و عام المنفعه در معماری ایرانی میباشند آموزههای قابل استخراج و اررزشمندی را در خود نهفتهاند. مسأله چگونگی استفاده از انرژی آب قنات برای تولید آرد و طراحی و ساخت فضاهای کالبدی مرتبط با این کارکرد، یکی از شاخصترین مسائل در طراحیِ آسیابهای قناتی به شمار میرود. این پژوهش سعی بر آن دارد که به چگونگی حل این مسأله در پیدایش آسیابهای قناتی نایین بپردازد. در این راستا با بهرهگیری از راهبردهای توصیفی-تحلیلی و استدلال منطقی، به جمع آوری دادههای آسیابهای قابل مطالعه در سطح شهرستان نایین پرداخته شد و از طریق تحلیها و برداشتهای میدانی آسیابها مورد بررسی و مطالعه قرار گرفتند. در نتیجه تحلیها و مطالعات میدانی صورت گرفته، مشخص شد که با طراحی و ساخت عنصر کالبدی تنوره به عنوان تنها فضای تر آسیاب که از سه جزء کانال متصل به قنات، استوانه تجمیع آب و مجرای فشار تشکیل میشود؛ امکان استفاده از انرژی آب و تولید آرد در آسیاب فراهم آمده است. عامل موقعیت قرارگیری قناتِ متصل به تنوره باعث پیدایش دو نوع تنوره روزمینی قراگرفته در میان کشتخوانها و تنوره زیرزمینی متصل به کوره قنات و قبل از مظهر شده است. بر اساس عامل میزان آبدهیِ قنات، تنورههای آسیابهای قناتی نایین به دو گونه تنورههای ساده کم عمق و تنورههای مرکب عمیق قابل تقسیم بندی میباشند. دستاوردهای تحقیق حاضر از ابهامات موجود در زمینه طراحی عنصر تنوره در آسیابها که تاکنون نادیده انگاشته شده بود، تا حد قابل قبولی توانست کم کند و باعث شناخته شدن این عناصر کمتر شناخته شده معماری ایرانی شد.