شبیهسازی و بهینه سازی تغییر حجم آبگیر سد هرسین بر اثر حالتهای ممکن اقلیمی
نویسندگان
1 کارشناس ارشد منابع آب دانشگاه رازی
2 استادیار گروه علوم و مهندسی آب، دانشگاه رازی
3 استادیار گروه علوم و مهندسی آب، دانشگاه رازی
doi
10.22092/wmrj.2021.353516.1387چکیده
تغییر اقلیم بر بیشتر جنبه های زندگی انسان تأثیر گزارده است به طوری که گاه پژوهش تاثیرهای مختلف تغییر اقلیم مهمتر از شناسایی و پژوهش خود تغییر اقلیم است. در این پژوهش با آورد40 سالهی (2017-1978) رودخانهی کمیش در مدل WEAP به شبیهسازی آبگیر سد هرسین پرداخته شد. بهینهسازی با هدف کمینهکردن کمبود نیازهای پاییندست سد و اثر حالتهای ممکن اقلیمی در مدل LINGO بررسیشد. نتیجهی کاربرد حالتهای ممکن اقلیمی RCP نشاندهندهی کاهش آورد ورودی آبگیر سد هرسین بود و خروجی دو مدل اقلیمیHADGEM2-ao و FGOALS-G2 افزایش بیشینهی 5 و کمینهی °C 3 دما در دوره های آینده است. برپایهی حالت ممکن RCP8.5 مقدار روانآب پیش بینیشده در دوره های آینده 2059-2020 و 2099-2060 کمتر از روانآب پیش بینیشده با حالت ممکن RCP2.6 است. کاربرد روانآب خروجی با مدل بارش-روانآب با حالت ممکن RCP2.6 و RCP8.5 در مدل WEAP موجب شد شاخص اطمینانپذیری نیازهای پاییندست سد به کمتر از 80% برسد. بیشترین مقدار شاخص اطمینانپذیری با کاربرد حالت ممکن اقلیمی با مدل HADGEM2-ao با حالت ممکن RCP2.6 در نیاز صنعت است، که در حالت شبیه سازی 77/08% بود، درحالیکه در مدل بهینه به 88/42 % افزایش یافت. کمترین مقدار شاخص اطمینانپذیری در مدل WEAP نیز 32/19% برآورد شد، که در مدل LINGO به 52/71% رسید.