ارزیابی روشهای نوین و سنتی استحکامبخشی سازههای آجری غیرمسلح از دیدگاه متخصصین حوزه مرمت
نویسندگان
1 دانشجوی کارشناسی ارشد، گروه مرمت، دانشکده معماری و شهرسازی، دانشگاه علم و صنعت ایران، تهران، ایران
2 استاد گروه مرمت، دانشکده معماری و شهرسازی، دانشگاه علم و صنعت ایران، تهران، ایران
3 استادیار گروه مرمت، دانشکده معماری و شهرسازی، دانشگاه علم و صنعت ایران، تهران، ایران
doi
10.22034/ahdc.2023.19129.1691چکیده
معماری یکی از شاخههای هنر و تمدن است که از دیرباز با مصالح و فنون متفاوت ساخت، مورد توجه انسانها بوده است. از آنجا که بناهای تاریخی طی سالیان متمادی دچار آسیب گشتهاند، نیازمند استحکامبخشی با روشهایی مناسباند. لذا از دیرباز تا کنون از شیوههای مختلفی جهت پایداری این بناها استفاده شده است.آنچه امروزه اهمیت دارد عدم ایجاد محدودیت برای مداخلات آینده و کمترین میزان صدمه به بنا در هنگام مرمت است. درهمین خصوص هدف این پژوهش تحلیل روشهای مقاومسازی بناهای آجری مبتنی بر منشورهای بینالمللی میباشد. اینکه کدامیک از این روشها جهت مرمت بناهای آجری غیرمسلح مناسبتر بوده و کدام تکنیک با مصالح بنایی سازگارترند از جمله پرسشهای این پژوهش است. این مقاله مبتنی بر روش پیمایشی – توصیفی درکنار تحلیل آماری توسط نرمافزار SPSS بوده و شیوه گردآوری اطلاعات کتابخانهای است. در همین راستا ابتدا پرسشنامهای متشکل از روشهای سنتی و رایج استحکامبخشی شامل بهرهگیری از شمعهای چوبی، احداث پشتبند، استفاده از میکروپایلها، اجرای روش گونیت و شاتکریت با تکنیکهای نوین امروزی همچون بهرهگیری از انواع ژئوسنتتیکها، کامپوزیتها و مشهای پلیمری با ملاتهای گوناگون تهیه گردید؛ سپس با هدف تعیین میزان تطابق هر روش با معیارهایی از جمله میزان نیاز به نیروی متخصص، درجه هماهنگی در رنگ و بافت، برگشتپذیری و حداقل میزان مداخله در اختیار متخصصین حوزه مرمت قرار گرفت. در نهایت یافتههای پژوهش نشان داد که شیوههای سنتی همچون اجرای پشتبند و شمعهای چوبی بدلیل هماهنگی در جنس مصالح از سنخیت بیشتری با سازههای بنایی برخوردار بوده و به دلیل بازگشتپذیری بالا و کمترین میزان آسیب به بنا اولویت بالاتری نسبت به روشهایی همچون گونیت، شاتکریت و استفاده از میکروپایلها دارند. از طرفی، شیوههای سنتی توانایی تضمین پایداری بنا در گذر زمان را نداشته و از این جهت شیوههای مدرن همچون ژئوگریدها و استفاده از انواع مش و ملاتها میتوانند جایگزینی مناسب برای این روشها باشند.
