ارتقاء الگوی کارمن والرو گارسس (1994) از رهگذر بررسی ترجمههای انگلیسی شاهکار سورئالیستی هدایت
نویسندگان
1 استادیار مطالعات ترجمه دانشکدۀ زبانهای خارجی، دانشگاه اصفهان، اصفهان، ایران
doi
10.30465/copl.2021.6146چکیده
به سبب چالشهای فراوان در ترجمه انواع متون، بهویژه ادبیات داستانی معاصر، نقد کیفی محصول ترجمه، جایگاه ویژهای در مطالعات ادبی دارد. هدف از جستار حاضر، کاربستِ الگوی گارسس در سطح معنایی-لغوی برای نقد معادلگزینی دومترجم انگلیسی (کاستلو و بشیری) بوفکور است. مدل گارسس شامل تعریف، تعادل فرهنگی یا کاربردی، اقتباس، بسط، قبض دستوری، معادلیابی عام در برابر خاص یا برعکس، و ابهام است. طبق یافتههای پژوهش، مشخص شد لحاظ نمودنِ چهار مؤلفۀ جدید برای تحلیل دادهها، کاملاً ضروری است. همچنین، مشخص شد در حالی که شاخصۀ «ابهام» در ترجمه هیچ یک از مترجمان نمود نیافته، مؤلفه «اقتباس» بالاترین بسامد را داشته است. ضمنا شاخصۀ «حذف» در ترجمه بشیری نمود نیافته، در صورتی که در ترجمه کاستلو، دستکم در دو مورد مهم، حذفیات مشاهده شد. در مجموع، ویرایشهای مکرر بشیری طی سالیان متمادی و دسترسی او به ترجمه کاستلو را میتوان عواملی مهم در کیفیت ترجمۀ وی دانست.