بررسی رابطه بین گفتار خصوصی و خلّاقیّت در کودکان پیش دبستانی

نویسندگان
doi
10.22051/psy.2010.1586
چکیده

پژوهش حاضر به منظور بررسی رابطه بین گفتار خصوصی و خلّاقیّت در میان کودکان 6-4 ساله شهر تهران انجام شد. بدین منظور 111کودک (55 پسر و 56 دختر) 6-4 ساله، براساس روش نمونه گیری خوشهای چند مرحلهای از بین مهد کودکهای خصوصی شهر تهران انتخاب شدند. خلّاقیّت با استفاده از آزمون تفکر خلّاق در عمل و حرکت (TCAM) سنجیده شد. گفتارخصوصی هر کودک بر اساس طرح رمز گردانی مانینگ به چهار طبقه گفتار نامربوط به تکلیف، گفتار مربوط به تکلیف غیر تسهیل‌گر، گفتار تقویتی/ مقابله‌ای و گفتار راه حلی طبقه بندی شد. نتایج به دست آمده از این پژوهش با استفاده از آزمون خی دو نشان داد که بین گفتارخصوصی و خلّاقیّت رابطه معناداری وجود ندارد. همچنین، بین دو جنس از نظر گفتار خصوصی تفاوت معناداری مشاهده نشد، اما پسران درمقیاس خلّاقیّت نمرات بالاتری به دست آوردند. براساس نتایج به دست آمده از این پژوهش، به نظر می‌رسد، متغیرهای دیگری غیر از گفتار خصوصی در پدیدآیی خلّاقیّت نقش دارند.