افزایش سازگاری زناشویی زوج‌های ناسازگار با مشاوره از چشم اندازی اسلامی

نویسندگان

1 دانشگاه علامه طباطبایی

doi
10.22051/psy.2010.1574
چکیده

هدف از این پژوهش تعیین میزان تأثیر مشاوره از چشم اندازی اسلامی به عنوان متغیر مستقل در افزایش سازگاری زناشویی به عنوان متغیر وابسته بود. روش پژوهش شبه آزمایشی با طرح پیش آزمون و پس آزمون و نمونه‌گیری به شیوه در دسترس بود. بدین ترتیب که از میان زوج‌هایی که از طـــریق اطلاعیــه‌ای داوطلب شرکت در این پژوهش برای حل اختلاف‌های زنــاشویی خــود بودند، 28 زوج (56 آزمودنی)، انتخاب و پس از ردیف کردن نمره‌های آنها همتا شدند و به طور تصادفی به دوگروه - آزمایشی و گواه - اختصاص یافتند. زوج‌‌های گروه آزمایشی در 10 جلسه 2 ساعته هفتگی شرکت کردند. ابزار پژوهش مقیاس32 سؤالی سازگاری دوعضوی (DAS) اسپانیر (1976) بود که در مرحله قبل و بعد از درمانگری و دو ماه بعد از درمان در مرحله پیگیری به طور انفرادی در شرایط کنترل شده در هر دو گروه اجرا شد. داده‌ها با استفاده از آمارتوصیفی، آزمونt، تحلیل واریانس تکرارسنجش و رسم نمودار تحلیل شد. یافته‌ها نشان داد مشاوره اسلامی سازگاری زناشویی زوج‌های ناسازگار را به طور معناداری(p