بهینهسازی چندمعیاری توپولوژی سازهها بر اساس حداکثر کردن سختی و حداقل کردن تنش
نویسندگان
1 دانشکده مهندسی عمران، دانشگاه تبریز
2 دانشکده مهندسی عمران، دانشگاه تبریز
doi
چکیده
سختی و مقاومت سازه، دو ویژگی مهم و حیاتی آن میباشند. در تحلیل و طراحی سازهها، طراحان همواره به دنبال روشهایی هستند که بین این دو ویژگی مهم نوعی تعادل و توازن برقرار کنند. در دهههای اخیر تلاشهای بسیاری روی بهینهسازی سختی سازهها صورت گرفته است. لذا در این سازهها همواره نمیتوان از استحکام آن مطمئن بود. از اینرو بررسی مقاومت سازهها نیز حائز اهمیت ویژهای است. برای حداکثر سازی مقاومت سازه لازم است که تنش حداکثر ایجاد شده در بخشهای مختلف سازه حداقل گردد. در همه تحقیقات گذشته، تنش به عنوان قید بهینهسازی قرار گرفته و هرگز به طور مستقیم به عنوان تابع هدف طراحی بررسی نشده است. قید قرار دادن تنش اگرچه کمتر بودن تنش را از یک مقدار ویژه تضمین میکند، ولی نمیتوان انتظار داشت که تنش را به حداقل مقدارش برساند. در بهینهسازی هر دوی این معیارها باید توجه داشت که بهینه کردن یکی از این دو معیار به مفهوم بهینهسازی معیار دوم نیست، در نتیجه بهینهسازی هر دو معیار همزمان باید مورد توجه قرار گیرد. در تحقیق حاضر، روش ESO برای بهینهسازی اندازه سازهها بر اساس بهینهسازی همزمان سختی و مقاومت استفاده شده است. برای ایجاد یک معیار کلی حاصل از دو معیار، از روش وزنی و ضرایب وزن استفاده شده است و در نهایت ترکیب خطی دو معیار وزندار، معیار کلی سازه را تشکیل میدهد. برای تحلیل و طراحی سازههای بهینهی مورد بررسی در این تحقیق، برنامهای در محیط MATLAB ایجاد شده است.
