بررسی آثار سربرداری و محلول‌پاشی بنزیل آدنین و آربولین بر کیفیت نهال‌‌های گیلاس، سیب و گلابی

نویسندگان

1 دانشیار بخش تحقیقات باغبانی مرکز تحقیقات کشاورزی و منابع طبیعی خراسان رضوی، مشهد

2 کارشناسی ارشد باغبانی، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد شیروان، شیروان

3 دانشجوی دکتری، گروه علوم باغبانی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه فردوسی مشهد

doi
10.22059/jci.2013.51365
چکیده

این پژوهش به منظور مطالعة آثار تیمارهای مکانیکی و شیمیایی بر توسعة شاخة جانبی و افزایش کیفیت نهال‌های گیلاس، سیب و گلابی، در سال‌های 1389-90، در قالب 3 آزمایش مستقل انجام شد. در اولین آزمایش، اثر سربرداری شامل ارتفاع سربرداری در 4 سطح (شاهد، 40، 60 و80 سانتی‌تر) و رقم در 2 سطح، در آزمایش دوم آثار تیمارهای بنزیل آدنین در 4 سطح (صفر، 200، 400 و600 میلی‌گرم بر لیتر)، زمان محلول‌پاشی در 3 سطح (1، 2 و 3 نوبت) و رقم در 2 سطح و در آزمایش سوم آثار آربولین در 4 سطح (صفر، 5، 15 و 25 میلی‌لیتر بر لیتر)، رقم در 2سطح و دفعات محلول‌پاشی در 2 سطح (1 و 2 نوبت محلول‌پاشی) بررسی شدند. طبق نتایج به‌دست‌آمده، تیمارهای مکانیکی و شیمیایی سبب بهبود شاخه‌زایی نهال‌ها شدند؛ اما تعداد شاخه با تیمارهای شیمیایی مخصوصا بنزیل آدنین نسبت به سربرداری افزایش چشمگیری داشت، به‌طوری که، محلول‌پاشی در 3 نوبت با بنزیل آدنین به غلظت 600 میلی‌گرم بر لیتر بیشترین تعداد شاخه را ایجاد کرد. تیمارهای مکانیکی و شیمیایی در گیلاس اثربخشی بیشتری بر شاخه‌زایی نسبت به سیب و گلابی داشتند. در بین ارقام، رقم سیاه مشهد، رد دلیشز و اسپادنا در مقایسه با سایر ارقام تعداد شاخة بیشتری را ایجاد کردند.