پیشبینی جهتگیری هدف با استفاده از پنج عامل بزرگ شخصیت در میان دانشجویان دانشگاه شیراز
نویسندگان
1 دانشگاه فردوسی مشهد
2 دانشگاه علوم پزشکی سمنان
doi
10.22051/psy.2009.1592چکیده
هدف از پژوهش حاضر بررسی رابطه ویژگیهای شخصیتی بر اساس مدل پنج عامل بزرگ شخصیت و جهتگیری هدف است. امروزه، به ظهور رسیدن مدل پنج عاملی شخصیت توجه بسیاری از روانشناسان حوزههای مختلف را به بررسی نقش پیشآمادگیهای شخصیتی برانگیخته است. محققان حوزه انگیزش به مطالعه ویژگیهای شخصیتی در عملکردهای انگیزشی علاقه زیادی دارند. بر همین اساس پژوهش حاضر به منظور بررسی رابطه و نقش مدل پنج عامل بزرگ شخصیت در جهتگیری هدف به عنوان یک تئوری انگیزشی مهم و شناخته شده فراهم آمده است. بدین منظور تعداد 191 نفر (109 نفر دختر و 82 نفر پسر) از دانشجویان دانشکدههای مختلف دانشگاه شیراز و دانشگاه علوم پزشکی با روش نمونهگیری خوشهایی تصادفی انتخاب شدند و پرسشنامه پنج عامل بزرگ شخصیت و پرسشنامه جهتگیری هدف (AGQ) را تکمیل کردند. میانگین سنی گروه نمونه 21 سال و شش ماه و انحراف معیار 2 سال است. یافتهها با استفاده از روش آماری تحلیل رگرسیون چند متغیره به شیوه همزمان بررسی شد. یافتههای این پژوهش بیان کننده آن است که گشودگی به تجربه، وظیفهمداری، و توافقپذیری در مدل پنج عامل بزرگ شخصیت با جهتگیری هدف تسلط/ گرایشی در ارتباط است. روانرنجورخویی با جهتگیری هدف تسلط/ اجتنابی در ارتباط است. با جهتگیری هدف عملکرد / گرایشی روانجورخویی ارتباطی مثبت و توافقپذیری ارتباطی منفی دارد و روانرنجورخویی با جهتگیری عملکرد/ اجتنابی ارتباطی مثبت دارد، اما گشودگی به تجربه با این جهتگیری رابطهای منفی دارد. این نتایج نشان میدهد که هر یک از ابعاد جهتگیریهای هدف توسط نیمرخ متفاوتی از صفات شخصیتی پیشبینی میشود.