چرخه موج سبز چراغهای راﻫﻨﻤﺎﻳﻲ و راﻧﻨﺪﮔﻲ و تأثیر آن ﺑﺮ آﻟﻮدﮔﻲ هوا و صدا
نویسندگان
1 استادیار، دانشکده فنی و مهندسی گرمسار، دانشگاه گرمسار، گرمسار، ایران
2 کارشناس ارشد، دانشکده فنی و مهندسی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد دماوند، دماوند، ایران
3 استادیار، دانشکده فنی و مهندسی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد دماوند، دماوند، ایران
doi
10.22119/jte.2024.395517.2665چکیده
امروزه یکی از عوامل تأثیرگذار در آلودگی هوا و آلودگی صوتی کلانشهرها، تردد وسایل نقلیه است. با مدیریت صحیح و درست ترافیک میتوان آلایندههای زیستمحیطی و آلودگی صوتی را تا حد مطلوبی کاهش داد. در این پژوهش، قسمتی از شبکه ترافیکی خیابانهای فرجام، سمیه و طالقانی واقع در شهر تهران برای دو حالت چرخه ثابت و چرخه موج سبز چراغ راهنمایی به روش شبیهسازی مورد ارزیابی قرار گرفته است. از نرمافزار Synchro برای شبیهسازی ترافیک و محاسبه میزان آلایندههای هوا و از نرمافزار LowVolumeTool برای محاسبه آلودگی صوتی استفاده گردید. نتایج نشان میدهد، با تغییر چراغ راهنمایی از حالت ثابت به حالت چرخه موج سبز میانگین تولید آلایندههای CO، NOx و VOC در خیابان فرجام به ترتیب 15، 14و 11 درصد، در خیابان سمیه برای آلایندههای فوق 2 درصد و در خیابان طالقانی به ترتیب 6، 10 و 6 درصد کاهش مییابند. همچنین مصرف سوخت، میانگین تأخیر و تعداد توقفها در خیابان فرجام به ترتیب 15، 3 و 23 درصد کاهش، در خیابان سمیه به ترتیب 2، 5 و 12 درصد کاهش و در خیابان طالقانی به ترتیب 6 درصد کاهش ، 1 درصد افزایش و 16 درصد کاهش داشته است. آلودگی صوتی در حالت چرخه سبز نسبت به چرخه ثابت در خیابان فرجام افزایش یافته و در خیابان سمیه و طالقانی تغییر محسوسی نداشته است. علاوه بر این، توجیه پذیری استفاده از موج سبز در مقایسه با زمانبندی ثابت چراغ های ترافیکی و اثر آن بر آلودگی های هوا و صوتی مورد تحلیل قرار گرفته است.