امکان‌سنجی استقرار آموزش الکترونیکی در مدارس متوسطه روستایی و عشایری استان لرستان

نویسندگان

1 استادیار، گروه مدیریت، دانشکده مدیریت و حسابداری، دانشگاه شهید بهشتی، تهران، ایران.

2 کارشناس فناوری اطلاعات پژوهشسرای دانش‌آموزی جابربن حیان، بروجرد، ایران.

doi
10.29252/mpes.12.1.311
چکیده

هدف: آموزش مجازی (الکترونیکی) به‌عنوان یکی از پیشرفت‌های نوظهور فناوری اطلاعات و ارتباطات، ابزاری قدرتمند برای ارتقای کیفیت و کارایی آموزشی می‌باشد. این پژوهش با مطالعه امکانات موجود در مدارس متوسطه روستایی و عشایر درصدد پاسخ به این سؤال است که آیا می‌توان نظام آموزش مجازی را برای دانش‌آموزان عشایری و روستایی راه‌اندازی کرد یا خیر؟ پژوهش حاضر با هدف امکان‌سنجی استقرار آموزش مجازی در مدارس متوسطه مناطق روستایی و عشایری استان لرستان در چارچوب 6 مؤلفه‌ی زیرساخت سخت‌افزاری، زیرساخت نرم‌افزاری، اقدامات فرهنگی، محتوای الکترونیکی، منابع مالی و نظام پشتیبانی و نیروی انسانی متخصص صورت گرفته است.مواد و روش‌ها: در این پژوهش از روش پژوهش توصیفی-پیمایشی (زمینه‌یابی) استفاده شده است. جامعه آماری این پژوهش شامل معلمان، کارشناسان فناوری اطلاعات و ارتباطات و کادر اجرایی مدارس متوسطه مناطق روستایی و عشایری استان لرستان با تعداد 1223 نفر می‌باشد که با استفاده از جدول مورگان تعداد 292 نفر به‌عنوان حجم نمونه انتخاب گردید. ابزار جمع‌آوری اطلاعات پرسشنامه محقق ساخته بود. تجزیه و تحلیل داده‌های پژوهش حاضر در دو سطح آمار توصیفی، آمار استنباطی و تحلیل عامل تأییدی با نرم‌افزار SMARTPLS2 صورت گرفته است.بحث و نتیجه‌گیری: یافته‌ها نشان داد که جامعه مورد مطالعه از حیث زیرساخت‌های نرم‌افزاری و سخت‌افزاری آمادگی لازم جهت استقرار آموزش مجازی را داراست و امکان استقرار آموزش مجازی از نظر نیروی انسانی متخصص در حد متوسط و از لحاظ اقدامات فرهنگی، منابع مالی و پشتیبانی و محتوای الکترونیکی وجود ندارد، نهایتاً با توجه به شرایط، امکان استقرار آموزش الکترونیکی در مدارس متوسطه روستایی و عشایر استان لرستان وجود ندارد.