برساخت گفتمانی هویت و شکلگیری روایتهای زنانه در فضای بینابینی فرهنگی در یادنوشتهای زنان مهاجر ایرانی
نویسندگان
1 دکترای زبان و ادبیات انگلیسی، دانشگاه تهران، پردیس البرز
2 دانشیار ادبیات انگلیسی، گروه زبان انگلیسی دانشگاه تهران، خیابان امیر آباد روبروی کوی دانشگاه، دانشکده زبانهای خارجی دانشگاه
doi
10.30465/copl.2019.4409چکیده
ادبیات مهاجرت ایران با تلفیق روایتهای سنّتی ادب فارسی و غرب در فضایی بینابینی و دو فرهنگی و با بهرهگیری از تکنیکهایی مانند ضد روایت، مقابله با هژمونی فرهنگی و گفتمان قدرت، برخی ارزشهای غالب فرهنگی جامعۀ سنّتی را، و یا آنچه که میشل فوکو «رژیم حقیقت» میخواند به چالش کشیده و توانسته روایتهایی با مؤلفههایی منحصراً زنانه خلق نماید. در این آثار، زن به مثابۀ سوژهای سرکوب شده و اُبژهای درگفتمان قدرت مردسالارنه نیست و ازطریق خلق روایتهای زنانه، سوبژکتیویتهای مستقل مییابد. این مقاله سعی دارد با بررسی دو رمان آشپزخانه ای به رنگ زعفران و پسران و دیگر اجسام سوختنی و با تلفیق دو رویکرد پسا استعماری و پساساختارگرایانه، چگونگی شکلگیری روایتها و صدای زنانه را با به چالش کشیدن هژمونی فرهنگی و روایتهای مردسالارانه و بهرهگیری از «فضای سوم» فرهنگی بررسی نماید.
