ارزیابی کارایی مدل گردش عمومی CanESM2 و مدل منطقه ای REMO به منظور پیش بینی تغییرات ویژگی های اقلیمی در آبخیز جازموریان
نویسندگان
1 استادیار گروه مهندسی طبیعت، دانشکده منابع طبیعی، دانشگاه جیرفت
2 دکترای تخصصی بیابانزدایی، دانشکده منابع طبیعی دانشگاه تهران
doi
10.22092/wmej.2020.341365.1300چکیده
گرمشدن سیارهی زمین بهدلیل افزایش تغییر در بارندگی و دما بر دسترسی به منابع آب، بهویژه در منطقههای خشک، اثری جدی دارد. مدلهای اقلیمی گردش عمومی جو (GCM) و منطقهیی (RCM) ابزار اصلی ارزیابی تغییر ویژگیهای اقلیمی در آینده است. متفاوتبودن تفکیک مکانی این مدلها سبب اختلاف در نتیجههای ارزیابی تغییر ویژگیهای اقلیمی میشود. ازاینرو در این پژوهش کارآیی مدل بزرگ مقیاس CanESM2 و مدل منطقهیی REMO در آبخیز جازموریان با کاربرد معیارهای آماری ارزیابی شد. نتیجهها نشان داد که مدل CanESM2 عملکرد بهتری از مدل منطقهیی REMO برای پیشبینی ویژگیهای اقلیمی دارد. شبیهسازی ویژگیهای اقلیمی برپایهی مدل CanESM2 نشان داد که بارندگی در حالتهای ممکن RCP2.6، RCP4.5 و RCP8.5 به ترتیب 19/23، 18/55 و 14/55 میلیمتر در ایستگاه ایرانشهر و در ایستگاه بم 8/31، 10/66 و 15/72 میلیمتر نسبت به دورهی مشاهده کاهش خواهد یافت. میانگین مقادیر شبیهسازی شدهی دما در حالتهای ممکن پژوهش نشان داد که دمای متوسط در ایستگاه ایرانشهر به ترتیب 1/57، 2/15 و 3/1 درجهی سانتیگراد و در ایستگاه بم 1/84، 2/31 و 3/35 درجهی سانتیگراد نسبت به دورهی مشاهده افزایش خواهد یافت. به طورکلی نتیجههای پیشبینی ویژگیهای بارندگی و دمای متوسط در آبخیز جازموریان نشان داد که احتمال وقوع دورههای خشک طولانیتر در آینده نسبت به دورهی مشاهده در این منطقه افزایش خواهد یافت. ازاینرو اطلاع از روند تغییر ویژگیهای اقلیمی میتواند به مدیران و برنامهریزان در دادن راهکارهای لازم برای شرایط تغییر اقلیم آینده کمک کند.