فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

این مقاله در تلاش است تا مفهوم اشیا فرودست را در تقاطع مادیت وغیاب بسط دهد. برای انجام این کار نقد ادبی منتسب به دریدا در ادبیات پسااستعماری در جهت بازخوانی انتقادی انسان‌شناسی استعماری و بالاخص کار ای.بی.تیلور به کار گرفته شده. در این بازخوانی نشان داده می شود چگونه جنبه‌های خاصی از زیست‌بوم به دلیل ناتوانی در ارائه ردی از گذشته خود فرودست‌سازی می‌شود و از کنش به‌مثابه عامل زمانمندسازی منع میگردد. فرایند فرودست‌سازی زیست‌بوم مبتنی بر اشیا فناورانه و رابطه‌ی پیشرونده‌ این اشیا با گذشته‌ خود است که ساختار زمانی خطی مدرن ما را میسازد. یعنی حرکت از معدود اشیاء فناورانه ساده به انبوهی فزاینده از اشیاء فن‌آورانه پیچیده که پیشرفت-به‌مثابه-تاریخ را تولید می کند. این مقاله با تاکید بر مفهوم غیاب رادیکال به عنوان نقطه عزیمت یک سیاست-حیات رهایی‌بخش به پایان می‌رسد و می‌پرسد: چه نوع همکاری با اشیا فرودست (زیست‌بوم) میتواند ایده آلترناتیو «پیشرفت-توسعه» و ساختار زمانی خطی مدرن مرتبط با آن را ممکن کند؟