رابطه کیفیت تجارب یادگیری دانشآموزان در احساس تعلق به مدرسه با نقش واسطه ای نگرش به برنامه درسی
نویسندگان
1 دانشیار برنامه درسی دانشگاه شهید مدنی آذربایجان
2 دانشجوی کارشناسی ارشد برنامهریزی درسی، دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه شهید مدنی آذربایجان، تبریز، ایران
3 استادیار گروه علوم تربیتی، دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه شهید مدنی آذربایجان، تبریز، ایران
doi
چکیده
هدف مقاله حاضر، بررسی رابطه کیفیت تجارب یادگیری دانشآموزان در احساس تعلق به مدرسه با نقش واسطه ای نگرش به برنامه درسی است. روش پژوهش توصیفی از نوع همبستگی و جامعه آماری، دانشآموزان دوره دوم متوسطه شهر اردبیل در سال تحصیلی97-96 به تعداد 5304 نفر است که حجم نمونه با استفاده از جدول مورگان و کرجسی، 358 نفر تعیین گردید که با روش نمونهگیری تصادفی خوشهای چند مرحلهای انتخاب شدهاند. اطلاعات از طریق سه پرسشنامه کیفیت تجارب یادگیری نیومن و نیومن (1993)، احساس تعلق به مدرسه بری و بتی (2005) و نگرش برنامه درسی اسدیان (1395) جمع آوری گردید. نتایج این پژوهش نشان میدهد که نگرش به برنامه درسی با ضریب بتای 42% قوی ترین پیش بینی کننده کیفیت تجارب یادگیری است و بین مؤلفههای کیفیت تجارب یادگیری (منابع، محتوا، انعطاف پذیری، کیفیت روابط بین معلم و دانشآموز) با نگرش به برنامه درسی دانشآموزان رابطه معناداری وجود دارد.
