تعیین آسیبپذیری آبخوان روضه چای دشت ارومیه با استفاده از روش ترکیبی شاخصهای DRASTIC، SINTACS و SI
نویسندگان
1 دانشآموخته کارشناسی ارشد هیدروژئولوژی گروه زمینشناسی، دانشکده علوم، دانشگاه ارومیه، ارومیه، ایران
2 استادیار، گروه زمینشناسی، دانشکدهی علوم، دانشگاه ارومیه، ارومیه، ایران
3 دانشجوی دکتری هیدروژئولوژی، گروه علوم زمین، دانشکده علوم طبیعی، دانشگاه تبریز، ایران
doi
10.22092/wmej.2020.127818.1261چکیده
دشت روضهچای در حاشیهی غربی دریاچهی ارومیه بهدلیل کمی عمق سطح ایستآبی، رونق کشاورزی، بهکاربردن کودهای شیمیایی و آفتکشها با احتمال آلودگی آبخوان مواجه است. ارزیابی آسیبپذیری میتواند نقشی حیاتی در حفاظت و بهرهبرداری از آبخوان بازی کند. دادهها و اطلاعات متعدد ازجمله نقشههای ارتفاع رقومی و کاربری زمین، آمار چاههای بهرهبرداری و اکتشافی، و غلظت نیترات نمونههای تجزیهشده در خرداد 1395 بهکار برده شد. توزیع فراسنجهای عمق سطح ایستآبی، تغذیهی خالص، هدایت آبی، پستیوبلندی، کاربری زمین، محیط نااشباع، آبخوان و خاک با کاربرد درونیابی کریجینگ با نرمافزار آرکجیآیاس انجام شد. لایههای رستری با اعمال رتبهبندی و وزندهی با توابع همپوشان تلفیق و توزیع آسیبپذیری روشهای دراستیک، سینتکس و اسآی تعیین شد. با کاربرد روش ترکیبی وزندار، نقشهی نهایی منطقههای آسیبپذیر تهیه شد. برای ارزیابی عملکرد هر یک از سه روش، ضریب همبستگی بین اندازهی نیترات و شاخصهای آسیبپذیری بهترتیب با اندازهی 0/43، 0/37 و 0/30 و شاخص همبستگی 28، 27 و 25 محاسبه شد. نتیجهها نشان داد که اندازهی ضریب همبستگی روش ترکیبی (60/0) و شاخص همبستگی (35) بیشتر از روشهای منفرد آسیبپذیری بود. شاخص ترکیبی دادهشده در این مقاله میتواند همزمان آسیبپذیری ذاتی و اندازهی خطر واقعی و بههنگام آسیبپذیری را باهم یکی کند و آسیبپذیری جامع را نشان دهد. براساس نتیجهی کاربرد این روش حدود 30% از مساحت دشت روضهچای در محدودههای با خطر آسیبپذیری کم، 45% با آسیبپذیری متوسط و 25% با آسیبپذیری زیاد است.