مدلسازی اثر زوال بذر بر سبزشدن گندم در تنش خشکی: بهینهسازی برنامه Germin در پیشبینی الگوی سبز شدن
نویسندگان
1 استاد گروه زراعت، دانشکده علوم زراعی، دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی گرگان، گرگان ـ ایران
2 استادیار گروه علوم زراعی و اصلاح نباتات، پردیس ابوریحان، دانشگاه تهران، پاکدشت ـ ایران
3 استادیار گروه علوم زراعی و اصلاح نباتات، پردیس ابوریحان، دانشگاه تهران، پاکدشت ـ ایران
doi
10.22059/jci.2013.36106چکیده
تاکنون، برنامههای کامپیوتری مختلفی نظیر برنامة Germin برای محاسبة مؤلفههای جوانهزنی طراحی شده است که استفاده از آنها اشکالاتی در بر دارد. هدف از این مطالعه اصلاح برنامة Germin برای محاسبة مؤلفههای جوانهزنی بود. با کمک برنامة بهینهشده اقدام به مدلسازی تأثیرات زوال بذر بر سبزشدن گندم در سطوح مختلف خشکی شد. به این منظور این آزمایش در قالب طرح آماری کاملاً تصادفی به روش فاکتوریل با ترکیب پنج سطح زوال بذر (صفر، 48، 72، 96 و 144 ساعت دورة تسریع پیری) و سه سطح خشکی (1-، 5- و 10- بار) انجام شد. نتایج نشان داد که تابع چاپمن ـ ریچاردز بهخوبی سبزشدن تجمعی را در همة تیمارهای زوال بذر و شرایط خشکی شرح میدهد. با افزایش دورههای تسریع پیری زمان حرارتی برای سبزشدن از 145 به 194 درجة سانتیگراد روز رشد افزایش یافت و تنش خشکی نیز به افزایش زمان حرارتی منجر شد. برای مثال در تیمار 144ساعت تسریع پیری زمان حرارتی به 240 درجة سانتیگراد روز رشد رسید. درصد و سرعت سبزشدن با افزایش دورة تسریع پیری کاهش یافتند. نتایج نشان داد با افزایش زمان حرارتی در شرایط مطلوب محیطی زمان حرارتی برای سبزشدن در شرایط تنش خشکی بهطور خطی افزایش یافت. برنامة بهینهشده توانست مؤلفههای جوانهزنی را محاسبه کند و توصیه میشود در مطالعات بذری از Germin بهینهشده استفاده شود.