ارزیابی کارآیی مدل های پیش بینی حساسیت وقوع زمین لغزش در آبخیز بار نیشابور
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری ژئومورفولوژی دانشگاه حکیم سبزواری
2 دانشیار گروه آب و هواشناسی و ژئومورفولوژی دانشگاه حکیم سبزواری
3 استاد گروه آب و هواشناسی و ژئومورفولوژی دانشگاه حکیم سبزواری
doi
10.22092/wmej.2019.126950.1241چکیده
زمینلغزش یکی از انواع ویرانگر فرسایش در دامنهها است که موجب واردشدن زیانهای مالی و جانی فراوانی میشود. شناسایی عاملهای موثر در رخداد زمینلغزش و تهیهی نقشهی پهنهبندی حساسیت آن از ابزارهای اساسی کاهشدادن زیانهای احتمالی است. در این مقاله خطر زمینلغزش در آبخیز بار نیشابور با روشهای ماشین بردار پشتیبان، بیشینهی آنتروپی و الگوریتم جنگل تصادفی پهنهبندی شد. با جمعآوری اطلاعات از پراکندگی زمینلغزشها در منطقه، نقشهی پراکنش زمینلغزشها، و 12 لایهی اطلاعاتی شامل درجهی شیب، جهت شیب، انحنای سطح، انحنای نیمرخ، ارتفاع، کاربری زمین، زمینشناسی، فاصله از جاده، فاصله از آبراه، فاصله از گسل، شاخص رطوبت پستیوبلندی و تراکم زهکشی در سامانهی اطلاعات جغرافیایی تهیه شد. نقشهی حساسیت زمینلغزش منطقه با سه روش جنگل تصادفی، بیشینهی آنتروپی و ماشین بردار پشتیبان تهیه و با منحنی تشخیص عملکرد نسبی و 30% نقطههای لغزشی بهکارنرفته در فرآیند مدلسازی، صحتسنجی شد. نتیجهی ارزیابی مدلها نشان داد که دقت نقشههای برآوردشده با روشهای ماشین بردار پشتیبان، بیشینهی آنتروپی و الگوریتم جنگل تصادفی بهترتیب 86، 75 و 82% است. نقشههای دادهشده ممکن است در شناخت منطقههای ناپایدار و نیز در اجرای برنامههای عمرانی بهخصوص جادهسازی نقش بسزایی داشته باشد. توانمندی گردشگری در حوزهی بار زیاد است، و توجه به امکان زمینلغزش در آن ضروری بهنظر میرسد.