تأثیر آموزش انگیزش تحصیلی بر انگیزش بیرونی، انگیزش درونی و بیانگیزگی دانشآموزان پسر پایه نهم متوسطه دوره اوّل
نویسندگان
1 دکتری روانشناسی تربیتی، گروه روانشناسی، دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه شهید چمران اهواز، اهواز، ایران.
2 استاد، گروه روانشناسی، دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه شهید چمران اهواز، اهواز، ایران
3 استاد، گروه روانشناسی، دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه شهید چمران اهواز، اهواز، ایران
4 استاد، گروه روانشناسی، دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه شهید چمران اهواز، اهواز، ایران
doi
10.22084/j.psychogy.2025.29713.2718چکیده
هدف: پژوهش حاضر، با هدف تعیین تأثیر آموزش انگیزش تحصیلی بر انگیزش بیرونی، انگیزش درونی و بیانگیزگی دانشآموزان پسر پایه نهم متوسطه انجام شد.روش: روش پژوهش، از نوع نیمه آزمایشی با طرح گروه گواه است که شامل یک گروه آزمایشی و یک گروه گواه میباشد. جامعه آماری شامل کل دانشآموزان پایه نهم دبیرستانهای پسرانه نواحی 1 و 2 شهرستان زاهدان در سال 1400-1399 بودند که تعداد 40 دانشآموز به روش نمونهگیری تصادفی چندمرحلهای در دو گروه 20 نفری (یک گروه آزمایشی و یک گروه گواه) گمارده شدند و در پیشآزمون و پسآزمون به مقیاس انگیزش تحصیلی والرند و همکاران (1989) پاسخ دادند. برای تحلیل دادهها از تحلیل کوواریانس چند متغیره استفاده شد.یافتهها: یافتهها نشان داد که روش آموزش انگیزش تحصیلی بر انگیزش بیرونی (0.015>p)، انگیزش درونی (0.001>p) و بیانگیزگی (0.001>p) دانشآموزان تأثیر معنیدار دارد.نتیجهگیری: با توجه به یافتهها، نتیجه حاکی از آن است که آموزش انگیزش تحصیلی باعث میشود دانشآموزان در تکالیف آموزشی بیانگیزه نباشند و از انگیزش تحصیلی (درونی و بیرونی) بیشتری برخوردار باشند.