تأثیر آموزش انگیزش تحصیلی بر انگیزش بیرونی، انگیزش درونی و بی‌انگیزگی دانش‌آموزان پسر پایه نهم متوسطه دوره اوّل

نویسندگان

1 دکتری روانشناسی تربیتی، گروه روانشناسی، دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه شهید چمران اهواز، اهواز، ایران.

2 استاد، گروه روانشناسی، دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه شهید چمران اهواز، اهواز، ایران

3 استاد، گروه روانشناسی، دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه شهید چمران اهواز، اهواز، ایران

4 استاد، گروه روانشناسی، دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه شهید چمران اهواز، اهواز، ایران

doi
10.22084/j.psychogy.2025.29713.2718
چکیده

هدف: پژوهش حاضر، با هدف تعیین تأثیر آموزش انگیزش تحصیلی­ بر انگیزش بیرونی، انگیزش درونی و بی­‌انگیزگی دانش‌آموزان پسر پایه نهم متوسطه انجام شد.روش: روش پژوهش، از نوع نیمه آزمایشی با طرح گروه گواه است که شامل یک گروه آزمایشی و یک گروه گواه می­‌باشد. جامعه آماری شامل کل دانش‌­آموزان پایه­ نهم دبیرستان‌های پسرانه نواحی 1 و 2 شهرستان زاهدان در سال 1400-1399 بودند که تعداد 40 دانش­‌آموز به روش نمونه‌­گیری تصادفی چندمرحله‌ای در دو گروه 20 نفری (یک گروه آزمایشی و یک گروه گواه) گمارده شدند و در پیش‌آزمون و پس‌آزمون به مقیاس انگیزش تحصیلی والرند و همکاران (1989) پاسخ دادند. برای تحلیل داده­‌ها از تحلیل کوواریانس چند متغیره استفاده شد.یافته‌ها: یافته‌ها نشان داد که روش آموزش انگیزش تحصیلی بر انگیزش بیرونی (0.015>p)، انگیزش درونی (0.001>p) و بی­‌انگیزگی (0.001>p) دانش‌­آموزان تأثیر معنی‌­دار دارد.نتیجه‌گیری: با توجه به یافته‌ها، نتیجه حاکی از آن است که آموزش انگیزش تحصیلی باعث می‌­شود دانش‌­آموزان در تکالیف آموزشی بی‌انگیزه نباشند و از انگیزش تحصیلی (درونی و بیرونی) بیشتری برخوردار باشند.