آسیبشناسی درسنامههای حافظ
نویسندگان
1 استاد زبان و ادبیات فارسی دانشگاه شهیدچمران اهواز
doi
10.30465/copl.2019.3838چکیده
درسنامههای متون ادبی به عنوان آثاری که بتوانند نیاز دانشجویان در یک ماده درسی را تأمین کنند، غالباً در شکل گزیدههایی از متون نظم و نثر تهیه میشوند. در این درسنامهها باید چهار نکته اصلی مورد توجه قرار گیرد: 1) محتوای درسنامه 2) مخاطب درسنامه 3) شیوه و ساختار 4) هدف یا مقصد درسنامه. کاستی در هریک از این محورها میتواند درسنامه را از شکل مفید خود دور سازد. در رشته زبان و ادبیات فارسی غالباً درسنامهها گزیدهای از مهمترین متون نظم و نثر فارسی هستند و در این میان درسنامههای حافظ از جایگاه مهمی برخوردارند. در این درسنامهها، گزیدهای از غزلها همراه با مقدمه و شرح واژگان، مفاهیم و ابیات، متناسب با سلیقه و پسند مؤلف فراهم آمده است؛ ولی در یک بررسی انتقادی به نظر میرسد که برخی از این درسنامهها فاقد شرایط مطلوب درسنامهای هستند. کاستیهای آثار مذکور بیشتر عبارتند از فقدان طرحی روشمند برای گزینش غزلها، بیتوجهی به گونهشناسی غزلها برای شرح و توضیح آنها، بی توجهی در شرح مفاهیم کلیدیِ ابیات، اجمال یا تفصیلهای بی وجه، اجتهادهای بی اساس و بنیاد، بدخوانی و بیتوجهی به زمینههای قابل تداعی برای فهم معانی ابیات، و مسائلی دیگر است که برخی از این درسنامهها را از جامعیت لازم محروم کرده است. مقاله حاضر بحث و واکاوی همین موارد است.