الگوهای ترکیب اندامهای بنیادین معماری مساجد شهر اصفهان در دوره صفوی
نویسندگان
1 دانشجو دکتری، دانشکده معماری وشهرسازی، دانشگاه هنر اسلامی تبریز
2 دانشیار، دانشکده معماری و شهرسازی، دانشگاه هنراسلامی تبریز
3 دانشجو کارشناسی ارشد، دانشکده معماری وشهرسازی، دانشگاه هنر اسلامی تبریز
doi
10.29252/ahdc.2021.1983چکیده
بررسی و شناخت ترکیببندی اندامهای بنیادین مساجد دوره صفوی شهر اصفهان با تاکید بر طبقهبندی آنها سبب می شود تا بتوان با بهرهگیری از این الگوها در لایههای کالبدی و همچنین معنایی، در معماری مساجد جدید، آنها را تداوم بخشید. در این راستا تحقیق حاضر با هدف شناخت این الگوها تدوین گردیده است. روش تحقیق در این نوشتار توصیفی– تحلیلی بوده و از مطالعات کتابخانهای و مشاهدات میدانی برای گردآوری اطلاعات استفاده شده است. یافتههای تحقیق حاکی از آن است که مساجد دوره صفوی اصفهان را میتوان به سه دسته مساجد شبستانی، گنبدخانهای و شبستانی- گنبدخانهای طبقهبندی نمود که هر یک از دستههای فوق را میتوان براساس اندامهای اصلی و محورهای فضایی و وضعیت قرارگیری نسبت به بافت شهری به دستههای مجزا دستهبندی نمود. در طبقهبندی عنوان شده، هر الگو گسترش یافته الگوی قبلی است و در نهایت تکامل یافتهترین نوع الگو، الگویی با حفظ تعین هندسی اندامهای اصلی معرفی میشود، مساجد امام و حکیم از این قبیل هستند.