تبیین رابطه طبع افراد با گرایش به معماری سنتی در اقلیم گرم و خشک نمونه موردی؛ شهر یزد
نویسندگان
1 عضو هیات علمی گروه معماری و شهرسازی، دانشکده فنی و مهندسی، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد تهران شمال
2 دانشجوی دکتری گروه معماری، دانشگاه آزاد اسلامی واحد تهران شمال، تهران، ایران
3 عضو هیات علمی گروه معماری و شهرسازی، دانشکده فنی و مهندسی، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد تهران شمال
doi
10.29252/ahdc.2020.1994چکیده
در معماری طبایع عنوان میشود که؛ شرایط جسمی و روحی انسان بر گرایش او به عوامل محیطی موثر است. لذا تقسیم بندی مزاجی افراد در طب سنتی میتواند بر گرایش ایشان به شاخصهای معماری موثر باشد. از اینرو انطباق گرایشات معماری افراد با مزاج ایشان میتواند بهعنوان دغدغهای در ذهن معمار و طراح مطرح شود. از این رو تبیین رابطه میان انواع مزاج و شدت گرایش به معماری به عام و معماری سنتی بطور خاص میتواند هدف اصلی این پژوهش باشد. روششناسی این پژوهش ازنظر هدف از نوع کاربردی- توسعهای و ازنظر ماهیت و روش، توصیفی- تحلیلی میباشد. ابزار مورد استفاده پرسشنامه، که در نرمافزار SPSS مورد تحلیل قرارگرفته است. یافتههای پژوهش نشان میدهد که مزاجهای مختلف گرایشاتی با شدتهای متفاوت نسبت به یک بنای سنتی میدهند و هرچقد که بر عنصر گرمی و خشکی مزاج افراد افزوده شود شدت واکنش بهتری نسبت به یک بنای سنتی از خود بروز میدهند. همچنین نتایج آزمون F نشان میدهد که مقدار P-valve
