ارتباط مقیاسهای آسایش حرارتی با مولفههای فیزیکی - محیطی؛ سنجش موردی: ساختمان مدیریت دانشگاه شیراز
نویسندگان
1 استاد معماری، پردیس هنرهای زیبا، دانشگاه تهران، تهران، ایران
2 استاد روانشناسی، دانشکده روانشناسی، دانشگاه شیراز، شیراز، ایران
3 پژوهشگر دکتری معماری، دانشگاه تهران، پردیس بینالملل کیش، ایران
doi
10.29252/ahdc.2020.1989چکیده
مطالعات آسایش حرارتی از دیدگاههای متفاوتی قابل بحث است. سازگاری حرارتی روند تدریجی تطابق با شرایط و پاسخ به محرکهای حرارتی است که در سه دسته سازگاری فیزیکی، فیزیولوژیکی و روانی طبقهبندی میگردد. بنابراین آسایش حرارتی صرفا تحت تاثیر مولفههای اقلیمی نبوده و متغییرهای دیگری بر آن اثرگذارند. به همین دلیل تحقیقات متعددی جهت تعیین مولفهها و میزان اثر آنها تاکنون انجام شدهاست. در این پژوهش با هدف شناسایی تاثیر همزمان مولفههای فیزیکی و محیطی، مطالعهای میدانی در ساختمان اداری در شهر شیراز انجام شدهاست. مولفههای محیطی شامل دمای خشک، دمای کروی، دمای کروی مرطوب و رطوبت نسبی است که در فضای داخلی و خارجی ثبت شدهاند. مولفههای فیزیکی نیز شامل دید به اطراف، موقعیت مکانی، وضعیت بازشوها، سطح آلودگی صوتی، وضعیت روشنایی و چیدمان فضایی است. فرایند تحقیق میدانی شامل سه بخش توزیع پرسشنامه، مشاهده و ثبت دادههای آبوهوایی با استفاده از دیتالاگر است. مطالعه در مدت زمان چهار روز کاری در فصل زمستان انجام شدهاست. نتایج بر روی 108 نفر کارمند در فصل زمستان نشان میدهد، از میان مولفههای محیطی بیشترین اثرگذاری بر ادراک حرارتی فرد به رطوبت نسبی وابسته است. تاثیر همزمان مولفههای فیزیکی - محیطی نیز نشان میدهد علاوه بر دما و رطوبت نسبی هوای داخل، وضعیت بازشوها و موقعیت مکانی فرد نیز اثرگذاری قابل توجهی بر احساس حرارتی فرد دارند. براساس نتایج مقیاس احساس حرارتی توسط مولفههای فیزیکی - محیطی و مقیاس ترجیح حرارتی عمدتا توسط مولفههای محیطی قابلیت پیشبینی داشتهاند.