ارزیابی مدل های تلفیقی شبکهی عصبیمصنوعی-موجک و برنامه ریزی بیان ژن-موجک در پیشبینیکردن خشکسالی کوتاهمدت
نویسندگان
1 دانشیار مهندسی منابع آب، گروه مهندسی علوم آب، دانشکدهی کشاورزی، دانشگاه بوعلی سینا، همدان
2 دانشجوی دکترای مهندسی منابع آب، گروه مهندسی علوم آب، دانشکدهی کشاورزی، دانشگاه بوعلی سینا، همدان
doi
10.22092/wmej.2019.125825.1204چکیده
پیشبینیکردن خشکسالی نقش مهمی در طراحی و مدیریت کردن منابع طبیعی، سامانههای منابع آب و تعیینکردن نیاز آبی گیاه دارد. از سوی دیگر، تبدیل موجک یکی از روشهای نوین و بسیار موثر در تجزیه کردن پیامها و مجموعههای زمانی است. در این تحقیق پیام شاخص بارش معیار (SPI) با موجک مادر تجزیه کرده، و نتیجهی آن ورودی مدلهای شبکهی عصبیمصنوعی و برنامهریزی بیان ژن گرفته شد. برای پیشبینیکردن خشکسالی شبکههای عصبیمصنوعی شناسندهی چندلایه، تابع پایهیی شعاعی، برنامهریزی بیان ژن، شبکههای عصبی مصنوعی-موجک شناسندهی چندلایه، تابع پایهیی شعاعی، و برنامهریزی بیان ژن-موجک بهکاربرده شد. دادههای بارندگی از ایستگاه هواشناسی بیدستان با دورهی دادهبرداری 44 ساله در آبخیز شور استان قزوین گرفته شد. وضعیت رطوبتی با شاخص بارندگی بهمعیارشده در دورهی سهماهه محاسبه کرده شد. برای تخمین مقدار شاخص بارندگی بهمعیارشده در هر بازهی زمانی، اندازههای زمانهای پیشتر بهکاربرده شد. نتیجهها نشان داد که از میان 6 مدل بررسیشده، برنامهریزی بیان ژن-موجک با دقت بیشتری شاخص بارش معیار و وضعیت خشکسالی کوتاهمدت را پیشبینی میکند. در بهترین حالت نیز اندازهی شاخصهای R2، RMSE، MAE و NS در مرحلهی صحتسنجی برای مدل WA-GEP بهترتیب 0/911، 0/037، 0/022 و 0/845 بود.